غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۴۱
بی قراران ترا تا خلعت جان داده اند غنچه سان صد پیرهن چاک گریبان داده اند تا ترا چون لاله و گل روی خندان داده اند بیدلانت…
شمارهٔ ۴۴۲
گر سری در محفل آن چهره گلناری کشد در چمن از سرو بلبل خط بیزاری کشد هر که از دون همتی چون شیشهٔ ساعت دمی برتری بر چون خود…
شمارهٔ ۴۴۳
چه کارم بی گل روی تو گلزار جهان آید که بوی خونم از هر لالهٔ این بوستان آید فشار غم خورم شبها ز بس در انتظار او برون از د…
شمارهٔ ۴۴۴
با زخم ما مباد کسی مرهمی کند ما را اسیر ننگ غم بی غمی کند همسایه را ز پهلوی همسایه فیضهاست خون جگر به زخم دلم مرهمی کند …
شمارهٔ ۴۴۵
دل از بس سوی رخسار تو باشد نگاهم بوی رخسار تو باشد چو داغ لاله خال عنبرینت گل خودروی رخسار تو باشد پری بلبل صفت گردد به …
شمارهٔ ۴۴۶
دل ز جانانه می تواند شد کعبه بتخانه می تواند شد چون فلاطونی اختیار کند دل که دیوانه می تواند شد چاک چاکست بسکه دل ز غمت …
شمارهٔ ۴۴۷
فکر جمعیت مرا خاطر پریشان می کند بی سرو سامان احوالم به سامان می کند از خدنگ آن کمان ابرو سراپای مرا لالهٔ پیکانی زخمم گ…
شمارهٔ ۴۴۸
تپیدنها در دل میزند دلدار میآید ز خود رفتم سر راهی بگیرم یار میآید خرامت باز آیین بدن گلشن گشته است امشب که بوی یوسف…
شمارهٔ ۴۴۹
شب که از بیداد او دل بیخودی آهنگ بود بادهٔ لعلی به جامم از شکست رنگ بود بود خون آلوده دل در بیضه همچون غنچه ام شیشه ام گ…
شمارهٔ ۴۵۰
جرأت می بین که مور ار بادهٔ بی غش زند خویش را چون خال رخسار تو بر آتش زند صد دلار بیتاب در خوناب حسرت میتپد ترک من دست …