غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
بس که در راه طلب ضعف است دامنگیر ما میتواند نقش پا شد حلقهٔ زنجیر ما ما خراب از رنجش بیجای او گردیدهایم گر بیفشاند غبا…
شمارهٔ ۳۲
چه سان بینم به دست غیردامان وصالش را پریرویی که پروردم به خون دل نهالش را به جای اشک حسرت خون دل میبارد از چشمم ز مژگان…
شمارهٔ ۳۳
غمش گرم تپش گه شعلهآسا میکند ما را گهی بیدست و پا چون موج دریا میکند ما را چنان در پردهٔ خاموشیایم از دیدهها پنهان…
شمارهٔ ۳۴
نیست باکی ز آتش سودا دل شوریده را کی هراس از برق باشد کشت آفت دیده را تهمتآلود علایق چون شود عزلت گزین؟ گرد ره کی مینش…
شمارهٔ ۳۵
ضعف کرد آگه از احوالم دلارام مرا رنگ از رخ رفتهٔ من برد پیغام مرا ترسم از جوش نزاکت چون رگ گل جا کند تار پیراهن به تن شو…
شمارهٔ ۳۶
بیا از قید بیدردی دمی آزاد کن ما را ز درد ساغر غم ای محبت شاد کن ما را نوشتم در وصیت نامهٔ طومار آه خود که صیدی را به خو…
شمارهٔ ۳۷
گرچه باشد در بر ما دلبر می نوش ما نیست جز ما چون کمان حلقه در آغوش ما هیچگه آواز بوی غنچهای نشنیدهای؟ غافلی از جوش فری…
شمارهٔ ۳۸
در عشق دل چو مخزن اسرار شد مرا آئینه تجلی دیدار شد مرا از بس نهان ز درد تو در گرد کلفتم رنگ شکسته رخنهٔ دیوار شد مرا بر …
شمارهٔ ۳۹
نصیبی گر ز سوز سینهام میبود مجنون را ز ابر چشم تر دریای خون میکرد هامون را دمی گر پشتگرمی از بسوی باده میدیدم سبک م…
شمارهٔ ۴۰
میتپد دل بس که در هجر گل آن رو مرا مضطرب شد استخوان چون نبض در پهلو مرا حسن معنی تا نمود آیینهٔ زانو مرا شد بلند از هر …