غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
داغ تو بود لاله صفت زیب تن ما چون غنچه بود زخم تو جزو بدن ما دور از گل رخسار تو مانند شکوفه از پنبهٔ داغ است به تن پیرهن…
شمارهٔ ۱۲
مینهد بر سینه، داغم، عشق سیماندامها یا برای مرغ دل میگسترد گل، دامها سینه را چندان کند تا از برش دور افکند میکند د…
شمارهٔ ۱۳
پرتو حسن ز بس سوخته بال و پر ما سرمهٔ دیدهٔ عنقا شده خاکستر ما کشتهٔ عشق بتان زندهٔ جاوید بود دم عیسیست دم تیغ جفا بر س…
شمارهٔ ۱۴
شد بهار و بیخودیم از نشئهٔ جام هوا توبهٔ ما را شکست امروز ابرام هوا جلوهٔ آهم هوا را بسکه رنگین کرده است صد تذرو اینجا گ…
شمارهٔ ۱۵
مگر به سعی توان دید جسم لاغر ما یک استخوان چو هلال است پای تا سر ما همیشه سایهٔ عشق تو بود بر سر ما چکیدهٔ جگر آتش است گ…
شمارهٔ ۱۶
تو و بدمستی و رندی و میْآشامیها من و خون خوردن و رسوایی و ناکامیها صبح نوروز خرام است، مبارک باشد بر تنت جامهٔ چسپان …
شمارهٔ ۱۷
قانع شده ست دل به تمنای او مرا در سر بس است شورش سودای او مرا در عشق پای تا به سرم خون شد و چکید از بس فشرده پنجهٔ گیرای…
شمارهٔ ۱۸
سینهٔ صد چاک مانند قفس داریم ما نالهٔ پهلو شکافی چون جرس داریم ما رازدار عشق را نبود مجال دم زدن بخیه بر زخم دل از تار ن…
شمارهٔ ۱۹
ایمن از جور حوادث ساخت عجز من مرا شیشه جانیها حصاری گشت از آهن مرا چون نباشم خوشدل از بیتابیی کز درد اوست صبح نوروزیست ه…
شمارهٔ ۲۰
برده سیر آهنگی امشب بر فلک داد مرا دل شکستن داده پهلو تند فریاد مرا چون شرر هر ذرهٔ او بال بیتابی زند کوه قاف ار بشنود ن…