غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱
سوختم در یاد شمع عارض جانانهها بر هوا دارد غبارم شوخی پروانهها باده تا افروخت شمع عارضش را میکند موج می بیتابی پروان…
شمارهٔ ۴۲
هوای دشت چون افتاد در سر آن پریرو را طپیدن های دل صحرا به صحرا برد آهو را حریف نکته چین را پاسداری کن چو آیینه یکی صد گو…
شمارهٔ ۴۳
چسان عنقا کند با هوشم آهنگ پریدنها که ریزد سستی پرواز او رنگ تپیدنها به عزم چیدن گل تا خرامت گلشنآرا شد بود از شوق دس…
شمارهٔ ۴۴
از چشم کم مبین به تن ناتوان ما سنگین بود به سان گهر استخوان ما جز خویش با که شکوهٔ درد تو سر کنیم پنهان چو غنچه در دل ما…
شمارهٔ ۴۵
ز راحت بیش بینند اهل خواری پایمالی را به جز افتادگی تعبیر نبود خواب قالی را مکدر خاطرم ساقی، از آن مِی ریز در کامم که م…
شمارهٔ ۴۶
بنگر رخ به آتش می تاب داده را حسن صفا به گوهر سیراب داده را هردم ز آسمان زبون کش رسد شکست همچون حباب خانه به سیلاب داده …
شمارهٔ ۴۷
چشم بستن شمعسان بیتاب میسازد مرا ور به رخسارت گشایم آب میسازد مرا آتش رخسار او نگذاشت در چشمم نمی با وجود آنکه هردم …
شمارهٔ ۴۸
به خون دیدهٔ حسرت سر رشته اند مرا زسوز عشق نکویان برشته اند مرا ندیده رنگ رخم روی سرخیی هرگز خط جبین مگر از زر نوشته اند…
شمارهٔ ۴۹
ترا محرومی ارزانی زآغوش تپیدنها مرا صحرا به صحرا میبرد جوش تپیدنها به جای شیر از طفلی ز بس خوناب غم خوردم مرا گهوارهٔ…
شمارهٔ ۵۰
نباشد عقدهای در خاطر ار ابنای دنیا را به سان رشتهٔ گوهر به هم راهیست دلها را به خال روی رنگی میدهم نسبت سویدا را نهان…