غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱
نونهال من چو دید آیینه را از گریبان گل دمید آیینه را خلق خوش با سینهٔ صفای تو است هیچ کس بی رو ندید آیینه را از گداز شرم…
شمارهٔ ۶۲
میانش نیست از جوش نزاکت در نظر پیدا بود چون معنی از مصرع زقد او کمر پیدا ندارم آگهی از حال دل لیک اینقدر دانم که گاهی می…
شمارهٔ ۶۳
زخلق خوش لقب بیگانه کردی باده نوشان را به زهر چشمی امشب آب ده پیکان مژگان را نباشم تنگدل از فیض مشرب در گرفتاری نهان در …
شمارهٔ ۶۴
غیر رسوایی چه حاصل از بیان ما به ما سوز دل روشن چو شمع ست از زبان ما به ما شمع آسا آتش افتد از زبان ما به ما می توان پی …
شمارهٔ ۶۵
فلک به هرزه کمر بسته است جنگ مرا که نیست شیشه شکستن شعار سنگ مرا چنین که مانده به جا در طلسم بی تابی شکسته شوخی پرواز با…
شمارهٔ ۶۶
تهی کردم زاشک و آه امشب سینهٔ خود را زنقد و جنس خالی ساختم گنجینهٔ خود را بیفزاید به قدر محنت و غم رتبهٔ دلها یکی صد می …
شمارهٔ ۶۷
نیست حاجت خط مشکین عارض جانانه را این چمن لایق نباشد سبزهٔ بیگانه را می رسد زلف کجت را زاد استغفا به خال کرده یکجا جمع چ…
شمارهٔ ۶۸
می کنند احباب بی معنی مکدر سینه را عکس طوطی سبزهٔ زنگار بس آیینه را دیدنت از غم بپردازد دل بی کینه را روی خندانت کند صیق…
شمارهٔ ۶۹
کاری نیاید از خرد ذوفنون ما ما را بس است مرشد کامل جنون ما سر در کنار دامن محشر نهاده است خوش دل ازین مباش که خوابیده خو…
شمارهٔ ۷۰
در سینه نیست دل به خدا ره نبرده را نسبت مده به حضرت دل خون مرده را افتادگی خوش است که در روز بازخواست بیم حساب نیست به خ…