رباعیّات
از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱
ای کرده ز لطف و قهر تو صنع خدا در عهد ازل بهشت و دوزخ پیدا بزم تو بهشت است و مرا جرمی نیست چون است که در بهشت ره نیست مر…
شمارهٔ ۲
بر دست یکی تیغ چو آب است مرا کز وی همه ساله فتح باب است مرا پیوسته دل خصم کباب است مرا وز کلّه او جام شراب است مرا
شمارهٔ ۳
چشم تو که خواب عالمی بست به خواب خلقی ز غمش بی خود و او هست به خواب ترک است و درون پاک دارد مگذار کاندر بر زنگیان رود مس…
شمارهٔ ۴
ای دوست! جهان دمی ست و آن دم هیچ است بر عمر مبند دل، که آن هم هیچ است گر تو دهن و میان جانان بینی معلوم تو گردد که دو عا…
شمارهٔ ۵
گفتم: سر زلف تو بسی سرخورده است گفتا: که بنه سرت گر اندر خورده است گفتم: روزی ز قامتت بر بخورم گفتا: که ز سرو کی کسی برخ…
شمارهٔ ۶
بر روی تو زلف را اقامت هوس است سرفتنه دور را اقامت هوس است ابروی تو محراب نشین شد چشمت آن کافر مست را امامت هوس است
شمارهٔ ۷
ای زلف تو یک کمند و بل پنجه شست سر تا به قدم پیچ و خم و چین و شکست هم صحبت جادوان خونخواره مست سرحلقه هندوان خورشیدپرست
شمارهٔ ۸
تا چرخ فلک تیر و کمانت دیده ست بر تیر و کمان خویشتن خندیده ست در حیرتم از کمان تو کاو خود را بر دست تو زد مگر سرش گردیده…
شمارهٔ ۹
گردن بنهاده ام به هر نرم و درشت بر رویم اگر تیغ کشد ندهم پشت گفتا که به انگشت بکن دیده خویش بر دیده خویشتن نهادم انگشت
شمارهٔ ۱۰
چون مهر پری ز خاتم جم برداشت دلتنگی از اهل عالم برداشت پرسیدم از او که ای صنم نام تو چیست در حال نگین از سر خاتم برداشت