رباعیّات

از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۵۴

شعر

فهرست اشعار

هرکس که قرین من غمخوار شود از نالۀ زار من دل افگار شود ترسم که طبیب چون بیاید بر من درد دل من بیند و بیمار شود

جانا ز غم تو هیچ خوشتر نآید کار دل من جز به غمت برنآید وین دل که مراست کز همه جان گردد تا خون نشود به چشم اندر نآید

خون از دل افگار برون می آید وز دیدۀ خونبار برون می آید گر خون بچکد از مژه ام نیست عجب زیرا که گل از خار برون می آید

تا دیده کمانْ مهره ابروی تو دید دل در بر من همچو کبوتر بطپید خال تو مرا به دانه در دام آورد زلف تو مرا به حیله در حلقه ک…

گویند که ماه روزه نزدیک رسید مِن بعد به گرد باده نتوان گردید در آخر شعبان بخورم چندان می کاندر رمضان مست بخُسبم تا عید

چون ابر گهرفشانی لعل تو دید از دیده ببارید بسی مروارید دندان خوشت به زیر لب می خندید گوهر سرانگشت به دندان بگزید

خطّ تو مرا ز غم چو مو گردانید گلزار رخت ز رنگ و بو گردانید بس دعوی خوبی تو کردم، لیکن خطّ تو مرا سیاه رو گردانید

امروز منم ز چرخ گردان بیزار واندر کف دشمن شده از جان بیزار تقدیر دوانید مرا ورنه منم مانندۀ ایّوب ز کرمان بیزار

ای بارگهت ز چرخ گردان برتر مرّیخ ترا خنجر و خورشید سپر رمحت که سماک رامح او را لقب است از جوشن نُه توی فلک کرده گذر

بگذشت به طرف چمن آن ماه سحر قدّش چو بدید سرو بر راه گذر گفتا: که به قدّ من همی ماند راست گفتم: برو ای دراز کوتاه نظر

۳/۶