رباعیّات

از مجموعه اشعار جلال عضد در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۵۴

شعر

فهرست اشعار

هر شب مَی اشک خویشتن نوش کنم چون مجمر از آتش جگر جوش کنم با خامُشی اندر سخن آیم، لیکن با تنهایی دست در آغوش کنم

من با تو نیامدم که صحرا بینم یا بر لب جویی به هوس بنشینم مقصود من آنست که تو لاله و گل می چینی و من درد تو بر می چینم

من گوهر تو به قیمتی کم ندهم خاک در تو به ملکت جم ندهم درد تو به صد هزار مرهم ندهم یک موی تو را به هر دو عالم ندهم

پیوسته به داغ آن کمان ابرویم جز تیر پیامی نفرستد سویم هر تیر که افکند ز خود دور چو من آمد بر من، نشست در پهلویم

نرگس بشد و ابر بَرو شد گریان گل آمد و باز گشت عالم خندان ای نرگس رعنا که برفتی تو به خواب بردار سر از خواب و ببین حال جه…

شد دیده به عشق رهنمون دل من تا کرد پر از غصّه درون دل من زنهار اگر دلم نماند روزی از دیده طلب کنید خون دل من

شاها! خصمت چو تیره شد اختر او تیغ تو فرو برد به گل گوهر او لیکن حاسد هنوز در سر دارد نامی باشد اگر ببرّی سر او

ای در نظرم جهان سیاه از غم تو با درد تو می برم پناه از غم تو بگرفت دمم غمت وگرنه ز دمی در هر نفسی هزار آه از غم تو

ای باد! حدیث من نهانش می‌گو درد دل من به صد زبانش می‌گو می‌گو نه بدان سان که هلاکش [بکند] می‌گو سخنی و در میانش می‌گو

ای لعل تو چاشنی به شکر داده وی دندانت نظام گوهر داده هر لحظه لبت به بوسه کاری از من یک جان ستده هزار دیگر داده

۵/۶