شمارهٔ ۵

از جلال عضد در دیوان اشعار - رباعیّات

گفتم: سر زلف تو بسی سرخورده است

گفتا: که بنه سرت گر اندر خورده است

گفتم: روزی ز قامتت بر بخورم

گفتا: که ز سرو کی کسی برخورده است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴

بعدیشمارهٔ ۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید