رباعیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۶

شعر

فهرست اشعار

سرو قد تو هزار دستان دارد بر روی چو گل هزار دستان دارد از شیوه گری در شکن هر زلفی صد شیوه و صد هزار دستان دارد

زلفت چو بنفشه پیچ و تابی دارد لعل تو چو آتشست و آبی دارد گفتم که چو چشم تو نباشد مستی گفتا که به هر گوشه خرابی دارد

لعل لبت ای دوست زلالی دارد روی چو مهت حسن و جمالی دارد مغرور به حسن خویش زنهار مشو زان رو که همه چیز زوالی دارد

ابروی کجت شکل هلالی دارد پیوسته قرار با ملالی دارد در هم کشد او هلال با من ز جفا بگریزم از او ولی خیالی دارد

دل با سر زلفین تو حالی دارد وز خلق جهان جمله ملالی دارد گفتا که مپیچ با دو زلفم که دلت خواهد شب وصل من خیالی دارد

مرغ دل سرگشته هوایی دارد امشب هوس هوای جایی دارد گفتم که مرو بر سر کویش ای دل چون شاه فراغت از گدایی دارد

رخ را ز من خسته نهان می‌دارد صحبت همه شب با دگران می‌دارد من ترک غم عشق تو نتوانم گفت زان رو که تعلّقم به جان می‌دارد

در هجر خودم نعره زنان می‌دارد خوناب ز دیده‌ام روان می‌دارد جانا نه گناه این دل سنگین است بخت بد من مرا بدین می‌دارد

ما را غم هجرت نگران می‌دارد سرگشته مرا گرد جهان می‌دارد آخر ز چه رو آن بت دلخواه مرا پیوسته مرا گرد جهان می‌دارد

ما را غم عشق تو زبون می‌دارد چشمت دل ما را به فسون می‌دارد زلف کجت ای نگار ما را به چه روی دایم چو بنفشه سرنگون می‌دارد

۹/۳۶