رباعیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۶

شعر

فهرست اشعار

درد دل من لعل تو درمانش باد دل بسته آن پسته خندانش باد در عهد وصال اگر نوازد ما را صد جان جهان به عید قربانش باد

بر خاطرت از خاک رهی گرد مباد وین آتش اشتیاق ما سرد مباد دردی دارم ز هجرت ای جان و جهان درمان دل منی تو را درد مباد

ما را غم عشق روی تو رای افتاد در جان هوس لعل شکرخای افتاد زلف بت من که سرکشیها در اوست در دست نمی‌آید و در پای افتاد

دیدم صنمی به قد، چو سروِ آزاد چون نرگس تازه، گلرخی حور نژاد صد خار جفا دمیده پیرامن او همسایهٔ بَد خدای کس را مدهاد

آن کیست که او از لب جانان طلبد بر درد دلش ز وصل درمان طلبد مشکل نشده‌ست راه هجرانش هنوز زان روی چنین وصل من آسان طلبد

مسکین دل من چو وصل جانان طلبد اینست مراد دلم و آن طلبد در عهد وصال روی تو جان و جهان از بهر فدای دوست فرمان طلبد

یک بوسه دلم ز لعل جانان طلبد دردیست نهان در او و درمان طلبد لعل لب تو که مایه درمانست از بهر یکی بوسه ز جانان طلبد

با درد تو دل چگونه درمان طلبد با عشق تو سر چگونه سامان طلبد خواهد که ببوسد کف پایت از جان لیکن ز زبان دوست فرمان طلبد

بربود دل از من صنمی سیمین خد زان روی که حسن اوست بیرون از حد رویش چو گلست در چمن، می‌دارش در حفظ خود از بلای هم صحبت بَد

دل بس نکند ز دوست تا سر دارد با آنکه بتم شعبده در سر دارد تا سرو چمن قامت و بالای تو دید از رشک قد تو دست در سر دارد

۸/۳۶