رباعیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۶

شعر

فهرست اشعار

چشمم به کرشمه دوش با جانان گفت کز بیم فراق تو نمی‌یارم خفت امروز پشیمان شدم از گفتهٔ خویش آری صنما مست چه داند که چه گفت

در بندگیت طاقم و با درد تو جفت ز الماس مژه درّ زمین خواهم سفت از دست جفای چرخ و از جور رقیب در بستر ایمنی نمی‌یارم خفت

دردیست مرا نهان نمی‌یارم گفت درّیست وصال تو نمی‌یارم سفت عمریست که این بندهٔ بیچارهٔ تو طاقست ز صبر و هست با درد تو جفت

در دیده خیال روی تو جا بگرفت در دل قد چون سرو تو مأوا بگرفت از لعل لب تو آتشی بس سوزان ای نور دو دیده بین که در ما بگرفت

مرغ دل من هوای یاری نگرفت و این دست مرا شبی نگاری نگرفت یک دم به میان نیامد آن سرو سهی تا عاقبت الامر کناری نگرفت

هرگز دل من بی تو قراری نگرفت روزی ز میان تو کناری نگرفت بر باد خیال نقش رویت صنما خون شد دل و دست من نگاری نگرفت

یارب نظری کن به جهان از کرمت زیرا که به پای بندگی بر درمت گر یوسف مصری بفروشی به درم من یوسف مصرم و به جان می‌خرمت

شب تا به سحر میان خونم ز غمت چون اشک ز دیده سرنگونم ز غمت پرسی ز من خسته که چونی ز غمم در من نگر و ببین که چونم ز غمت

زین بیش روا مدار بر من ستمت دل شاد کنم دمی که مُردم ز غمت مردم ز غمت دمی دم ای عیسی دم باشد که شوم زنده به فرخنده دمت

جز وصل تواَم هیچ نمی‌باید هیچ جز یاد تواَم هیچ نمی‌باید هیچ هیچست دهان تنگت ای جان و دلم زان لب بجز از هیچ نمی‌خواهد هیچ

۷/۳۶