رباعیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
مپسند که دل بی تو دهد جان مپسند دل داده خود بی سر و سامان مپسند آن دل که به زلف سرکشت دربستیم همچون سر زلف خود پریشان مپ…
شمارهٔ ۱۲۲
دل حلقه عشق دوست در گوش کند وز آتش سودای غمش جوش کند از سر ننهد عشق تو سرگشته دلم تا با تو شبی دست در آغوش کند
شمارهٔ ۱۲۳
دلبر چو نظر بر من مسکین افکند فی الحال میان من و دل کین افکند آن خسرو خوبان جهان را دیدی شوری و شکر در لب شیرین افکند
شمارهٔ ۱۲۴
حسن تو حسد بر مه و پروین افکند شوری به جهان زان لب شیرین افکند عطر خوش دلفریبت ای دوست چو اشک از دیده چرا بنده دیرین افک…
شمارهٔ ۱۲۵
فریاد ز دست جور این چرخ بلند کاو گلبن امّید من از بیخ بکند دل زار و تنم نزار و چشمم پر خون از غصّه روزگار یارب مپسند
شمارهٔ ۱۲۶
این درد مرا طبیب درمان نکند وین غصّه مشکل من آسان نکند ای باد به یار من بگو کز سر لطف چون زلف خودم حال پریشان نکند
شمارهٔ ۱۲۷
چون قدّ تو سرو سرفرازی نکند چون باد به زلفین تو بازی نکند ما بنده مخلصیم دانی به یقین لطف تو چرا بنده نوازی نکند
شمارهٔ ۱۲۸
دل میل بجز تو سوی کس مینکند جز دیدن روی تو هوس مینکند چندش گویم دلا نصیحت بپذیر سودای غمش بسی و بس مینکند
شمارهٔ ۱۲۹
با روی تو میل دل به رویی نکند جز دیدن رویت آرزویی نکند جان در بدن من به چه کار آید باز گر در طلب تو جستجویی نکند
شمارهٔ ۱۳۰
تا در دل من پیام تو خواهد بود پیوسته جهان به کام تو خواهد بود هر دم که زنم به یاد تو آن دم ماست اوّل نفسم به نام تو خواه…