غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۳۱
ای دل ما را به دردت حال خوش کردهای کار مرا پامال خوش حال من زارست در هجران تو کی تو پرسیدی مرا احوال خوش وعدهٔ وصلم دهی…
شمارهٔ ۸۳۲
بیا تا در برت گیرم چو جان خوش دهم در پای تو جانا روان خوش به چوگان دو زلفم زن که چون گوی دَوَم در پای اسبت سر دوان خوش ب…
شمارهٔ ۸۳۳
چو خندد صبحدم گل در چمن خوش نماید چون رخت در چشم من خوش به بستان تا قد رعنات دیدم به چشمم برنیامد نارون خوش نگارا تا برف…
شمارهٔ ۸۳۴
بیا که دیدهٔ من دید دوش خوابی خوش برآمده به شب تیره آفتابی خوش به روی او نظرم خیره شد چنان دیدم که بست بر رخ چون ماه خود…
شمارهٔ ۸۳۵
چرا کردی مرا از دل فراموش گرفتی دیگری جز من در آغوش نو پنداری که ما اینها ندانیم به راهت ما همه چشمیم و هم گوش نه شرط مر…
شمارهٔ ۸۳۶
گرم بوسی دهی از لعل پُر نوش غلامی گردم از جان حلقه در گوش که را باشد چنان چشم و لب و خد که را آن عارض و زلف و بناگوش که …
شمارهٔ ۸۳۷
به خوابش دیدهام زلف تو را دوش شدم زان بو بدین سان مست و مدهوش چه باشد از در من گر درآیی که بر راه تو دارم چشم و هم گوش …
شمارهٔ ۸۳۸
گر شبی سوی من خسته دل افتد رایش چه تفاوت کند از رای جهان آرایش گر عنانی ز عنایت سوی ما گرداند جان فشانیم به جای سر و زر …
شمارهٔ ۸۳۹
به جان آمد دل من از جفایش خدا را با که گویم ماجرایش من آن دستانهای او چه گویم چهها دیدم من از جور جفایش به خاطر هجر جان…
شمارهٔ ۸۴۰
بر ما گذر ار آرد در دیده کنم جایش جان در تن ما آید از قد دلارایش ایثار قدوم او جز جان چه بود ما را تا همچو درم ریزم بر ق…