غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۵۱
مژده‌ای دادم صبا کآمد گل خوش‌بو به باغ با گل رویش بود از باغ و گل ما را فراغ گل دو هفته بیش نبود در سرابستان ولی حسن او …
شمارهٔ ۸۵۲
من نمی‌خواهم بجز روی تو باغ با رخت دارم ز بستان‌ها فراغ بی‌رخت عالم نمی‌بینم بیا در دو چشم ما تویی همچون چراغ باغ و بستا…
شمارهٔ ۸۵۳
دل برد دلبر و به دلم برنهاد داغ دارد کنون ز حال من خسته دل فراغ بی روی دلفریب تو خون می‌رود دگر اندر میان چشم و دل ای چش…
شمارهٔ ۸۵۴
قدّش صنوبریست روان در میان باغ دارد بر آستین ز گل و نسترن فراغ از پیش ما جدا مشو ای جان که در تنم جان جهانیان تویی ای چش…
شمارهٔ ۸۵۵
ای دل به گرد کعبه کوی تو در طواف وی جان زده ز دولت وصل رخ تو لاف گفتم شبی به دولت وصلت نوازشی فرما، جواب داد مگو بیش ازی…
شمارهٔ ۸۵۶
ما زان توئیم بی تکلّف در ما نگر از سر تلطّف جانم به لب آمد از فراقت در وصل چرا کنی توقّف گر لعل لبت به خواب بینم گویی که…
شمارهٔ ۸۵۷
دلم از جان شده بر روی چو ماهت مشعوف مدّتی تا به غم عشق رخت شد معروف جان ز من خواسته‌ای ای بت سیمین بدنم به اشارات دو چشم…
شمارهٔ ۸۵۸
ای که هستم من مهجور ز جانت مشتاق من نه تنها، که شده جمله جهانت مشتاق سرو با این همه سرسبزی و رعنایی او به قد و قامت چون …
شمارهٔ ۸۵۹
چنان به وصل تواَم از میان جان مشتاق که هست مردهٔ بیچاره بر روان مشتاق اگرچه دوست چنان نیست با من مسکین به وصل دوست ز جان…
شمارهٔ ۸۶۰
ما را ز حد برفت ز درد تو اشتیاق تا کی کشیم زهر فراق تو در مذاق رحمی به حال زار من مستمند کن زان رو که نیستم پس ازین طاقت…