غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۱۱
اگر به خلق نماید رخ جهان آراش هزار جان گرامی کنند اندر پاش به رغم دشمن بیهوده گوی رخ بنمای که آفتاب نخواهد دو دیدهٔ خفّا…
شمارهٔ ۸۱۲
صبا از رخ بکش یک دم نقابش که تا بینم رخ چون آفتابش مگر بر حالم اندازد زمانی نظر زان چشم مست نیم خوابش دو ابروی کماندارش …
شمارهٔ ۸۱۳
چون صبا آورد از زلفش نسیمی روح بخش ای دل بیچاره جان را بر نسیم او ببخش قسمتی کردند روز وصل جانان را ولی محنت هجران او گف…
شمارهٔ ۸۱۴
یارب دل محنت زدهام را خبری بخش وز دیدهٔ صاحب نظرانم نظری بخش در مصلحت دنیی و دینم نظری کن بر دشمن و بیگانه و خویشم ظفری…
شمارهٔ ۸۱۵
دل ربود از من و در دست بلا افکندش در غم هجر خدا را که چنین مپسندش نه ز قیدش برهاند نه مرادش بدهد حیف باشد دل بیچاره چنین…
شمارهٔ ۸۱۶
نگار مهوش ما را که نیست مانندش چه بودی ار برسیدی به عهد پیوندش هوای خاطر ما چون هوای کویش کرد ز جان شد او به کمند دو زلف…
شمارهٔ ۸۱۷
منّتی نیست ز خلقم به جهان جز کرمش گر به دیده بتوان رفت دمی خاک درش گر به جانی بفروشد ز درش مشتی خاک توتیای بصرش کن تو و …
شمارهٔ ۸۱۸
دلم بر آتشست از لعل نوشش بدان تا که بیابم پای بوسش ز من بربود صبر و هوش و آرام مسلمانان به چشم می فروشش بخورد او خون جان…
شمارهٔ ۸۱۹
که دید شکل هلالی چو ابروی طاقش که دید آن رخ زیبا که نیست مشتاقش کدام نرگس شهلا به چشم او ماند بنفشه نیز نباشد به بوی اخل…
شمارهٔ ۸۲۰
نگار چابکِ مهروی مهوش بت سیمین عذار شوخ سرکش ز زلف تابدار و رنگ رخسار نهد هر لحظه نعل من در آتش چو زلف سرکشت جانا ازین ب…