غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۰۱
نمیباید مرا منّت ز هر کس که روزی ده تویی در عالم و بس کسی خود نیست در عالم چو دیدم مگر لطفت رسد فریاد هر کس ز ناکس راه …
شمارهٔ ۸۰۲
چون من ندارم جز تو کس جز تو ندارم هیچکس فریاد خوانم بر درت آخر به فریادم برس آشفتهام چون موی تو بر آرزوی روی تو سرگشته…
شمارهٔ ۸۰۳
صبا برو ز بر من مقام یار بپرس به لطف مسکن و مأوای آن نگار بپرس چو دررسی به بساط شریف او ز منش زمین ببوس و پسش نیک بی شما…
شمارهٔ ۸۰۴
آنچنانم ز غم عشق تو حیران که مپرس واله و شیفته و خستهٔ هجران که مپرس سر و سامان ز غم عشق تو دادم بر باد تو چنان فارغ ازی…
شمارهٔ ۸۰۵
دلبرا ترک جفا کن ز من زار بترس زینهار از تف آه من غمخوار بترس دلم از خار جفایت بخراشید مکن مرهمی نه به دل از سینه افگار …
شمارهٔ ۸۰۶
جانا به جان تو که به فریاد ما برس وز آه سوزناک جگر خستگان بترس افتادگان عشق مکن پایمال جور مغرور آن مشو که مرا هست دسترس…
شمارهٔ ۸۰۷
ای دل خسته برو بر در آن یار مترس ور چو خاک رهت آن دوست کند خوار مترس کارت ارچه چو سر زلف بتان آشفتهست بار بر دل منه ای …
شمارهٔ ۸۰۸
ما در میان عاشقان عشق خدا داریم و بس آن دل نباشد کاو بود خالی ز یادش یک نفس فریاد خوانم در غمش چون عندلیب از بوستان جانم…
شمارهٔ ۸۰۹
ما را بجز خیال تو کس نیست هم نفس بی تو نمیتوان که برآریم یک نفس در بحر غم فتاده منم در فراق تو ای نور هر دو دیده به فری…
شمارهٔ ۸۱۰
ای مرا خیل خیالت هم نفس جز خیالت خود نمیخواهیم کس از خیالم تن خیالی گشته است از وصالم یک شبی فریاد رس یاد ما نگذشت یک ش…