غزلیات

از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱٬۴۱۲

شعر

فهرست اشعار

مرا غمی که ز عشق تو بر دل ریش است به شرح راست نیاید که غم از آن بیش است ز طعن دشمن بیهوده گوی بر تن من به جای هر سر مویی…

بصرم دیدهٔ جهان بین است که رخش مایهٔ دل و دین است وصف رویش چگونه بتوان گفت هرچه گویم هزار چندین است آنچه گویند در حبیبان…

سعادت یار و دولت همنشین است کسی را کان رخ مهوش قرین است بتا دوری نمی‌خواهم ز رویت صلاح کار من گویی در این است نداری مهرب…

ترا با ما بگو جانا چه کین است که با ما دایماً رایت چنین است به چشم خشم در ما بنگری تیز دو طاق ابروانت پر ز چین است ندارم…

آن سرو بین که بر لب جوی ایستاده است وآن زلف بین که بر رخ چون مه نهاده است آن غمزه بین که بسته ره خواب ما به سحر و ابرو ن…

جانا دو ابروی تو هلالی خمیده است چون آن هلال دیدهٔ عقلم ندیده است از حد مبر جفا و بیندیش از وفا زان رو که خار جور تو در …

پشت دلم ز بار فراقت خمیده است جانم ز درد عشق تو بر لب رسیده است دانی که در فراق رخت ای دو دیده‌ام خون دلم ز دیدهٔ حیران …

دل من از غم عشقت خرابست جگر بر آتش هجران کبابست نظر بر حال زارم کن که لِلّه نظر بر خستگان کردن ثوابست طبیب من تویی آخر د…

به تابستان خوشی در ماهتابست که در عکس رخش در ماه تابست به بستان نرگس مخمور در صبح ز چشم سرخوشت مست و خرابست نه مستست و ن…

آن چه زلفست که از آتش دل در تابست وآن چه چشمست که چون نرگس تو در خوابست «آن نه زلفست و بنا گوش که روزست و شبست» یا نه ای…

۱۲/۱۴۲