غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۱
آن باد بهار بین که برخاست دیگر چمن جهان بیاراست از بانگ تذرو و کبک و دستان بنگر که به بوستان چه غوغاست از باد بهار گل بخ…
شمارهٔ ۹۲
کدام سرو به بالای دوست ماند راست بگو دلا و به بستان نظر کن از چپ و راست نگاه کردم و دیدم ز دور میآمد نگار و سرو به پیشش…
شمارهٔ ۹۳
تا قامت او به باغ برخاست سرتاسر شهر شور و غوغاست گفتم که قدش به سرو ماند گفتا که نباشد اینچنین راست گفتم که نظر به قامتش…
شمارهٔ ۹۴
سرو در باغ به بالای تو میماند راست مه ده چار ز شرم رخ تو در کم و کاست آفتاب از رخ زیبای تو خجلت زده است زآنکه او روشنی …
شمارهٔ ۹۵
ای سرو چمن چو قامتت راست با ما تو بگو که آن چه بالاست میلت سوی ما بدی همیشه این سرکشی تو از چه برخاست زنهار تو سر مکش ز …
شمارهٔ ۹۶
ز هوای سر زلف تو، دلم پر سوداست وز خیال رخ تو، دیدهٔ جان خون پیماست هوس وصل تو دارد دل سرگشتهٔ من سر در این سر شود ای دو…
شمارهٔ ۹۷
آن نگار بی وفا گر یار ماست از چه رو پیوسته در آزار ماست او ز ما بیزار خوش در خواب صبح در خیالش دیدهٔ بیدار ماست ما تو را…
شمارهٔ ۹۸
آن سرو ناز رسته که اندر کنار ماست سر بر فلک کشیده و فارغ ز کار ماست پای دلم چو سرو فروشُد به خاک مهر دستی که دستگیر نباش…
شمارهٔ ۹۹
بوی شکنج زلف تو تا در دماغ ماست روی چو آفتاب تو چشم و چراغ ماست بی روی جان فزای تو جنّت چه میکنم گلخن به روی خوب تو بست…
شمارهٔ ۱۰۰
آن قد چون نارون بنگر که از بستان ماست وآن گل سیراب بنگر کز سرابستان ماست نغمهٔ بلبل شنو در بوستان بر روی گل وآن فغان و ن…