غزلیات
از مجموعه اشعار جهان ملک خاتون در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۱
چو در فراق تو یک دم نمیتوانم ساخت بگو که نرد هوس با تو چون توانم باخت فراق روی تو ما را چنان نزار فکند که هر که دید مرا…
شمارهٔ ۷۲
دل رفت از بر من و زلفش مقام ساخت چون موم از آتش رخ او بین که چون گداخت نرّاد ده هزار درین عرصه که منم دیدی که عشق روی تو…
شمارهٔ ۷۳
در این زمانهٔ دون نیست حق دید و شناخت ولی چه چاره توان، با زمانه باید ساخت درین زمانهٔ بیگانه خوی میبینم هر آشنا که مرا…
شمارهٔ ۷۴
مرا به دولت وصل تو گر رساند بخت زهی سعادت و اقبال و این تواند بخت اگر کنی نظری سوی بنده از سر لطف به تخت شادی و کام دلم …
شمارهٔ ۷۵
پیکان واقعات دلم را به غم بدوخت مهر رخت به آتش هجران مرا بسوخت دیگر به ماهتاب چه حاجت بود مرا چون شمع روی آن بت مهروی بر…
شمارهٔ ۷۶
در غم عشقت دل تنگم بسوخت بی رخ تو دیده ز عالم بدوخت نام رخت بردم و در بوستان گل ز جفای رخ تو برفروخت دل نتواند صنما در غ…
شمارهٔ ۷۷
تا مهر رخ تو دل برانگیخت بس چشمهٔ خون ز دیدگان ریخت گویی ز ازل خدای بی چون با مهر تو خاک ما برانگیخت عشق رخت ای نگار گلب…
شمارهٔ ۷۸
دل از دوران گیتی شاد بادت ز غمهای جهان آزاد بادت مبادا یادم از یادت فراموش همیشه عهد و پیمان یاد بادت همیشه در سرابستان …
شمارهٔ ۷۹
ای بر دل من مهر تو هر لحظه زیادت یک بار نظر کن به من از روی ارادت یک لحظه مرا یاد نکردی ز سر لطف شرم از من بیچارهٔ دلسوخ…
شمارهٔ ۸۰
آزاد سرو بستان! از جان شدیم بندت از چشمزخم دوران یا رب مبا گزندت چون دل به بند زلفت بستم ز روی اخلاص من چون خلاص خواهم …