دوبیتیها
از مجموعه اشعار فایز در ترانههای فایز بر اساس نسخهای دیگر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۳۱
مرا یک دل بود مطلب هزاران دریغا بود عمرم روزگاران تو مطلب ، مطلب فایز که این خاک دهد بر باد مطلبهای یاران
شمارهٔ ۳۳۲
به سیر باغ رفتم باختم من نظر بر نو گلی انداختم من الهی دیده فایز شود کور که دلبر آمد و نشناختم من
شمارهٔ ۳۳۳
تو بر من بگذری چون برق رخشان منت چون رعد اندر پی خروشان ز باران سرشک چشم فایز بروید لاله چون فصل بهاران
شمارهٔ ۳۳۴
پس از ببریدن و پیوند جانان مرا خوش آمده از دادن جان پس از مرگ جوانی همچو فایز تو را خوش باد صحبت با رقیبان
شمارهٔ ۳۳۵
مه بالا نشین پایین نظر کن به مسکینان کلامی مختصر کن بتا فایز غریب این دیار است محبت با غریبان بیشتر کن
شمارهٔ ۳۳۶
دلم ایکاش بیرون می شد از تن دریغا دست بر می داشت از من کسان دارند فایز دشمن از دور من مسکین بود در خانه دشمن
شمارهٔ ۳۳۷
مکش شانه به این زلفان پرچین مران افواج هندو را به ماچین همی ترسم سپاه کفر فایز ! در آرد در تصرف کشور دین
شمارهٔ ۳۳۸
دگر طعن رقیب و جور دشمن نباشد باعث رسوایی من به مردم گشته ظاهر عشق فایز به عینه قصه کار دهل زن
شمارهٔ ۳۳۹
جفا از تو بتا! خون خوردن از من ز تو جور و تحمل کردن از من تو را با گریه فایز چه مطلب؟ دل از من، دیده از من دامن از من
شمارهٔ ۳۴۰
به گردن زلف یا زنجیرش است این مژه یا زهر داده تیرش است این؟ به وسمه سبز کرده فایز ابروش و یا خود جوهر شمشیرش است این؟