دوبیتی‌ها

از مجموعه اشعار فایز در ترانه‌های فایز بر اساس نسخه‌ای دیگر

دسته‌بندی

۴۱۵

شعر

فهرست اشعار

رخ و زلف و لب و دندان جانان گلست و سنبلست و در مرجان شنیدم در صدف فایز بود در که در دیده است در لعل بدخشان

بیا جانا دمی ترک جفا کن دل خون گشته ما را دوا کن ببین آمیزش پروانه با شمع بت فایز تو هم رحمی به ما کن

سحر دلبر چو آمد بر سر من خدا داند چه آمد بر سر من قیامت قامت فایز چو بنشست ز نو برخاست شور محشر من

پس از مرگم بگو با گلعذاران به خاکم بگذرند چون سوگواران به آیین نوا این چامه خوانند که:«فایز رفت ملحق شد به یاران»

که گفته چشم شهلا سرمه سا کن؟ که گفته زیب رخ زلف دو تا کن؟ بت فایز که گفته برقع از رخ برافکن عالمی را مبتلا کن؟

مده یادم ز روز وصل جانان مده بر یاد آدم باغ رضوان گذشت ایام وصل دوست فایز! ندارد سود دیگر آه و افغان

بهای این لب و دندان جانان دهم ملک یمن، شهر بدخشان چنین سودا مکن فایز! که روزی از این سودای خود گردی پشیمان

شدم رسوای عالم بهر جانان ندیدم من زوصلش غیر هجران بت فایز چو قرص آفتابی به زیر ابر رفت و گشت پنهان

به دل تخم تمنا کاشتم من از این حاصل امیدی داشتم من درو کردند محصول تو فایز دریغا خرمنی نگذاشتم من

دلا دیدی جدایی زیستی تو نه فولاد و نه سنگی چیستی تو؟ نمردی از خدنگ رستم هجر به ای رویین تن آخر کیستی تو؟

۳۵/۴۲