دوبیتیها
از مجموعه اشعار فایز در ترانههای فایز بر اساس نسخهای دیگر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۲۱
سر راهم دو تا شد وای بر من رفیق از من جدا شد وای بر من جدا شد از من آن دلدار فایز به غربت آشنا شد وای بر من
شمارهٔ ۳۲۲
شده خاموش شمع محفل من دریغا زحمت بی حاصل من کسی از حال فایز باخبر نیست به جز من دانم و داند دل من
شمارهٔ ۳۲۳
اجل دانی کی آیی بر سر من؟ ستانی جان محنت پرور من؟ در آن ساعت که یار فایز از لطف گذارد در کنار خود سر من
شمارهٔ ۳۲۴
خیال کشتن من داشت جانان کدامین سنگدل کردش پشیمان؟ ندانست عید فایز آن زمانست که گردد در منای دوست قربان
شمارهٔ ۳۲۵
مرو ای جان شیرین از بر من توقف کن که آید دلبر من بده فایز به تلخی جان شیرین که جانانت بگیرد سر به دامن
شمارهٔ ۳۲۶
لبت شکر شکن مژگان صف اشکن فتاده گیسوانت تا به دامن به حسن روی دلدار تو فایز ! به پا بوس آیدش شیرین ز ارمن
شمارهٔ ۳۲۷
مُکَّحَل چشم مست کافرش بین دو مژگان تیر و اَبرو خنجرش بین مُسَخّر کرده فایز چین زلفش ز هندو فوج فوج لشکرش بین
شمارهٔ ۳۲۸
بلندی سیر عالم می کنم من به جای عیش ماتم می کنم من رفیقان دور فایز جمع گردید ! که فردا درد سر کم می کنم من
شمارهٔ ۳۲۹
سحر از بس که نالیدم ز هجران بر احوالم ترحم کرد جانان خرامان مو پریشان سویم آمد به فایز بست از نو عهد و پیمان
شمارهٔ ۳۳۰
نه هر چشمی ز جسمی می برد جان نه هر زلفی دلی سازد پریشان نه هر دلبر ز فایز می برد دل رموز دلبری سِرّیست پنهان