دوبیتی‌ها

از مجموعه اشعار فایز در ترانه‌های فایز بر اساس نسخه‌ای دیگر

دسته‌بندی

۴۱۵

شعر

فهرست اشعار

به هنگام تبسم های جانان شکر ریزد ز مروارید و مرجان از آن ترسم که گوید یار فایز که من هم معجزی داریم نمایان

رخ و زلف و لب و دندان جانان گل است و سنبل است و لعل و مرجان ز چشم و مژه و ابروش فایز! حذر کن ترک با تیر است و پیکان

اگر هنگام مردن دلبر من نهد از مهر بر زانو سر من بگیرد یار فایز را در آغوش بسا آسان رود جان از تن من

خم ابروست یا شمشیر بهمن مژه یا نیزه یا تیر تهمتن بت فایز منیژه سان به یکبار به چاهم در فکن مانند بیژن

ز گشت و پیچ این شلوار رنگین خرامان رفتن و آن وضع سنگین کند مجبور فایز را در آخر که مجنون وار خارج گردد از دین

خوش از جور و جفای مه جبینان خوش از زجر و عتاب نازنینان خوش از عهد جوانیهای فایز که بودم همدم خلوت نشینان

از این ره می روی رویت به من کن جوانی کشته ای فکر کفن کن تو فایز کشته ای با تیر مژگان بنه لب بر لب و جانم به تن کن

لا نتوان به زلفش آرمیدن از این زنجیر بهتر پا کشیدن تو ای فایز مکن بازی به زلفش که این مار آخرت خواهد گزیدن

خیالت آوَرَد بر من شبیخون مرا بر خوان احسانت شبی خون شبیخون زد به فایز لشکر غم شبی آب آید از چشمم، شبی خون

دلم از هجر تو شد دجله خون بشد آن دجله هم از دیده بیرون قد رعنای فایز چون الف بود بشد از هجر رویت همچنان نون

۳۲/۴۲