دوبیتی‌ها

از مجموعه اشعار فایز در ترانه‌های فایز بر اساس نسخه‌ای دیگر

دسته‌بندی

۴۱۵

شعر

فهرست اشعار

سر و زلف تو آشوب جهان شد اسیر زلف تو پیر و جوان شد هنوزم اول دنیاست فایز! که بر پا فتنه آخر زمان شد

مرا ز آنروز قصه مشکل افتاد که کار من رجوعش با دل افتاد ملامتهای خلق و خیر فایز همه بی صرفه و بی حاصل افتاد

سهی سرو این قد و بالا ندارد گل احمر چنین سیما ندارد نه در جنت نه باغ خلد فایز خدا حوری چنین زیبا ندارد

شب آمد تا شب وصل آردم یاد دهد خاک وجودم جمله بر باد یقین می سوخت فایز ز آتش خشم نمی کردش گر آب دیده امداد

دلا گر زار گریم بر تو شاید که هر جا تیری آید بر تو آید دل فایز مگر داری تو گوهر که هر گلرخ تو را خواهد رباید

مرا شب سیل آه از دل بر آید که یادم از دو زلف دلبر آید نشیند چشم در ره فایز هر شب که شاید یارم از سویی در آید

ز آب و آتش و از خاک و از باد خدا رخسار خوبان را صفا داد چو چشم ما نظر بگشاد، فایز! غضوا ابصارکم را کرد ارشاد

بتا بیهوده منما گریه بسیار بمیرم تا نبینم گریه ات یار امیدم بود جانا بعد فایز بگریی تا قیامت بر من زار

خروس از هرزه خوانی دست بردار! که گردد نازنین از خواب بیدار به حق کعبه و عرش الهی یک امشب حرمت فایز نگهدار

شدم پیر و ندیدم روی دلدار جوانی رفت، گل شد در نظر خار به بزم گلرخان فایز مخوانید تهیدستم ندارم میل بازار

۱۷/۴۲