دوبیتیها
از مجموعه اشعار فایز در ترانههای فایز بر اساس نسخهای دیگر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱
مریضی کز جدایی گشته بیمار علاجش چیست؟ عناب لب یار همین باشد علاج درد فایز مکش زحمت طبیبم را میازار
شمارهٔ ۱۸۲
مهی از قبله آمد در شب تار شفق روشن شده از حسن دلدار ز استشمام روی یار فایز جهان یکسر بسوزد همچو بلغار
شمارهٔ ۱۸۳
بتا اخگر به تابستان میاور تو جام می بر مستان میاور مزن دست دل مجروح فایز به یاد فیل، هندوستان میاور
شمارهٔ ۱۸۴
مرا شب تا سحر این چشم خونبار نمی خسبد ز هجران رخ یار شب و روز از فراق یار فایز چو مدهوشان نه در خوابم نه بیدار
شمارهٔ ۱۸۵
خوشا برنایی و نیسان و آزار که بد با گلعذارانم سر و کار سحر در دست فایز زلف جانان چو سبحه می نمودم تار با تار
شمارهٔ ۱۸۶
سفر بر من دگر سخت است و دشوار که می بایست کردن پشت از یار نمی آید دل خون گشته فایز گرفتم آن که خود رفتم به ناچار
شمارهٔ ۱۸۷
سحرگه ز آرزوی شوق دیدار کشاندم خویش بر بالین دلدار ادب نگذاشت فایز بوسدش لب همی سودم به زلفش چشم خونبار
شمارهٔ ۱۸۸
سحرگه بی خبر ای کاش دلبر ز در چون ماه خاور می زدی سر چو بی هوشان خروشان فایز از شوق گهی بوسد لبش گه چشم عبهر
شمارهٔ ۱۸۹
اگر دورم من از تو ای پریزاد فراموشم مکن زنهار زنهار همان عهدی که با تو بست فایز وفا دارم اگر هستی وفادار
شمارهٔ ۱۹۰
به زیر زلف مشکین عارض یار نمایان چون قمر اندر شب تار چنان جلوه کند بر چشم فایز که زاغی برگ گل دارد به منقار