دوبیتیها
از مجموعه اشعار فایز در ترانههای فایز بر اساس نسخهای دیگر
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
مسلسل حلقه حلقه زلف دلدار به هر تاری دلی گشته گرفتار دل فایز اسیر دام زلفش چو گنجشکان که گرد آیند بر مار
شمارهٔ ۱۷۲
به هنگام وداع آن لاله رخسار ز نرگس ریخت بر گل ژاله بسیار به گریه گفت فایز عهدت این بود شکستی عهد و پیمانت به یکبار؟
شمارهٔ ۱۷۳
به قصد کشتن این بی دل زار کنی گیسو گهی عقرب گهی مار مگر افسونگری ای یار فایز که از افعی و عقرب نیستت آزار؟
شمارهٔ ۱۷۴
خداوندا تو قهاری و جبار تو ستاری و صباری و غفار ز تو هر چه سزد با فایز آن کن وگرنه من جحیمم را سزاوار
شمارهٔ ۱۷۵
دو گیسویت فتاده چون سیه مار اشاره می کنی هر دم به دلدار اگر خواهی که فایز بنده گردد نقاب از گوشه مهتاب بردار
شمارهٔ ۱۷۶
نیامد دلبر و من مردم آخر ز هجر یار جان بسپردم آخر نیامد دلبر خوشخوی فایز به یک پهلو دو خنجر خوردم آخر
شمارهٔ ۱۷۷
سحرگه خوش بود رفتن سوی یار نهانی از رقیبان و ز اغیار نهد بر آستینش چهره فایز کند تسلیم جانان جان افگار
شمارهٔ ۱۷۸
کمند زلف گرد چهره یار تو گویی خفته بر گنجی سیه مار حذر کن فایز از این زلف و گردن که هر تاری از آن ماریست خونخوار
شمارهٔ ۱۷۹
اگر آهی کشم از فرقت یار بسوزد ملک هند و اهل تاتار بنا فایز ز وصلت گشته محروم کشد از دل همی آه شرربار
شمارهٔ ۱۸۰
تو پنداری که تا گشتی ز من دور ندارم در نظر چشم تو منظور رود از سر خیالش فایز!آن دم که آواز سرافیل آید از صور