دوبیتی‌ها

از مجموعه اشعار فایز در ترانه‌های فایز بر اساس نسخه‌ای دیگر

دسته‌بندی

۴۱۵

شعر

فهرست اشعار

مرا هم ساق و هم زانو کند درد کمر با ساعد و بازو کند درد به هر عضو تا فایز پیری آمد جوانی رفت و جای او کند درد

صنم عشق تو همچون نار نمرود مرا در منجنیق عشق فرسود خلیل آسا رود فایز در آتش تو «قل یا نارکونی برد» کن زود

بگو تا دلبر حورم بیاید سفید و نازک و بورم بیاید دمی که می رود تابوت فایز بگو تا بر لب گورم بیاید

سهیل اندر یمن بلغار سوزد دل عاشق ز هجر یار سوزد سهیل اندر یمن سالی به یک بار دل فایز دمی صد بار سوزد

به صعوه منصب بلبل ندادند به نیلوفر شمیم گل ندادند چرا فایز! به جز اولاد هاشم کسی را رفرف و دلدل ندادند؟

نه هر دل عشق جانان قابل افتد نه این قرعه به نام هر دل افتد هزاران دل بباید تا یکی دل چو فایز در محبت کامل افتد

وفا دخلی به محبوبی ندارد جفا هم بیش از این خوبی ندارد بُتا زخم دلم را مرهمی نه که فایز صبر ایوبی ندارد

اگر آهی کشم افلاک سوزد در و دشت و بیابان پاک سوزد اگر آهی کشد فایز از این دل یقین دارم گل نمناک سوزد

بتا ختم رسل پیغمبری شد به من روشن صفات دلبری شد دو مثقال دلی که داشت فایز به تاراج سر زلف پری شد

دلم را جز تو کس دلبر نباشد به جز شور توام در سر نباشد دل فایز تو عمدا می کنی تنگ که تا جای کس دیگر نباشد

۱۵/۴۲