رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۶۱
چون نرکس تو غمزه جادو بگشود از جمله گلها قصب السبق ربود سحرش بنگر که با همه مستی خویش در صبحدم آفتاب زردی بنمود
شمارهٔ ۲۶۲
چون جیش حبش گرد رخش صف میزد چشمم ز غضب موج و دلم تف میزد دندان صفت از لبش ندیدم کامی و احوال دلم رقیب بر دف میزد
شمارهٔ ۲۶۳
چون گشت زمین از سپه برف سفید از پرتو خورشید بریدیم امید بیم است که ار غایت سردی هوا افسرده شود چشمه گرم خورشید
شمارهٔ ۲۶۴
چون نرگست آغازه بدمستی کرد جان عزم سفر ز عالم هستی کرد تا نزد من آورد صبا بوی ترا گل شرح همی داد صبا سستی کرد
شمارهٔ ۲۶۵
آن دم که خم عشق بجوش آمده بود جان از سر مستی بخروش آمده بود روزیکه بما کاسه می میدادند از هر طرفی صدای نوش آمده بود
شمارهٔ ۲۶۶
چشمم چو بر آن رسته دندان افتاد از دیده من گوهر غلطان افتاد دندانش بقطره های شبنم ماند کاندر دهن غنچه خندان افتاد
شمارهٔ ۲۶۷
چون سرو سهی قد تو پیراسته شد چون لاله بعنبر رخت آراسته شد از بس که دلم فکر میانت میکرد از فکرت باریک دلم کاسته شد
شمارهٔ ۲۶۸
خورشید نماز شام چون روی تو دید کرد از تو حجاب و روی در پرده کشید او را چو برانگونه شفق دید که رفت از چشم شفق در غم او خو…
شمارهٔ ۲۶۹
خوش باش که جز تو دگری نیست پدید وز آخرت الا خبری نیست پدید امروز تمتعی ز دنیا بردار کز حالت فردا اثری نیست پدید
شمارهٔ ۲۷۰
خطش رقم غالیه بر ماه کشید چشم بد از و دور که دلخواه کشید نی نی غلطم زنک بر آئینه نشست از بس که دل خسته من آه کشید