رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۲۱
آن سبزه که گرد لعل کانی گردد پیوسته برای دلستانی گردد خضریست نشسته بر لب چشمه نوش تا شارب آب زندگانی گردد
شمارهٔ ۲۲۲
آن دل که بر او مهر تو تابان باشد میسوزد و شمعوار خندان باشد تو جان منی و تا ابد خواهد بود از تو نبرم تا ببرم جان باشد
شمارهٔ ۲۲۳
اسبی که مرا میر شرفشه بخشید هرگز نه جوانش دید و پیری بشنید جز باره گاو گوش اشتر دل او کس لاشه خری بصورت اسب ندید
شمارهٔ ۲۲۴
اجرام فلک دور بکام تو کنند فهرست سعادات بنام تو کنند شاهان جهان از دل و جان همچو رهی آیند و غلامی غلام تو کنند
شمارهٔ ۲۲۵
از بهر جهان غم مخور ای نادان مرد کانکس که نخورد غم جهان آسان کرد عاقل ز در گران فروشان متاع برگشت و بنا خریدنش ارزان کرد
شمارهٔ ۲۲۶
الچی ز من ار نرد پیاپی ببرد عیبم مکنید کان نه الچی ببرد چون بر طرف بساط باشد پسرش داند هممه کس که نرد راوی ببرد
شمارهٔ ۲۲۷
آنرا که زر و سیم بد ار زیز نماند سهلست دلا گر بتو هم چیز نماند نا آمده نامدست و رفته بگذشت هان یکدمه را باش که این نیز ن…
شمارهٔ ۲۲۸
ایدل چه کنی طرب که فانی باشد با غم بنشین که جاودانی باشد اسرار غمش پیش کسی باز مگوی هش دار که این سخن نشانی باشد
شمارهٔ ۲۲۹
آنکس که همای همتش پر دارد هر روز هوای جای دیگر دارد چون بر در خانه ها مقیم است خروس بنگر که همیشه اره بر سر دارد
شمارهٔ ۲۳۰
ایدل ز کست گرچه نوائی نرسید لیکن اگر آنکس که ترا کرد پدید سر بر خط او نهی همچو قلم با برهنگی ملک توانی بخشید