رباعیات

از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۲۹

شعر

فهرست اشعار

جان برخی آن پسته شکر شکنت وان قامت چون سرو و رخ چون شمنت در وصف دهانت نتوان گفت سخن زیراک نگنجد سخن اندر دهنت

وصف قدوخد گر طلبد کس ز منت تشبیه کنم زود بسر و وسمنت لیک از دهنت دم نتوانم زد از انک تنگست مجال سخن اندر دهنت

دل بسته آن طره عنبر شکنست جان فتنه آن پسته شکر شکنست دل چون نشود شکسته در طره او کین خم ز بر خم و شکن بر شکنست

ما انفس و افاق بدیدیم و گذشت واندر سر هر دو خط کشیدیم و گذشت کردیم توجه بمقام معلوم وز گر مروی بدو رسیدیم و گذشت

دل در سر زلفین بتان نتوان بست وز دست فراقشان به جان نتوان جست چندین متپ ای دل که سر زلف بتان دامیست که تا ابد از ان نتوا…

دی خسرو سیاره چو با شام نشست از جیش حبش فتاد بر روم شکست آمد بر من آنصنم باده پرست چون نرگس پر خمار خود کردم مست

گفتم صنما گرچه رخت همچو مهست لیکن رقم سیاه بروی نه بهست گفتا که چنین مگوی من لاله رخم آخر نه که پاره ئی ز لاله سیهست

با ما غضب حیدری از حد بگذشت پیکار وی و داوری از حد بکذشت وقتست کزین پس بصفا آید باز کین دلشده را صابری از حد بگذشت

قدت ز صنوبری که برخاست بهست وز سرو که دهقانش بپیراست بهست دائم سخن از قد چو سروت گویم آری سخن راست بهر وقت بهست

خطی که ز رویت ای پریوش برخاست دودیست کز آتش ترت خوش برخاست چون عارض خوبت آتشی سیرابست نشگفت اگر دود ز اتش برخاست

۲۰/۶۳