رباعیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱
وقت طرب و مستی هشیارانست کاطراف چمن کلبه عطارانست از هر طرفی شکوفه پران گشته چون نامه اعمال نکو کارانست
شمارهٔ ۱۸۲
هر کس که از این عالم فانی بگذشت وز عادت و رسم این جهانی بگذشت آن دم بحیات جاودانی پیوست تا ظن نبری که زندگانی بگذشت
شمارهٔ ۱۸۳
خرم دل آنک بر صبوحی آموخت بر آتش می خرمن اندوه بسوخت تا چند خری عشوه گلزار بهشت آنست که آدمش بیک حبه فروخت
شمارهٔ ۱۸۴
چون از نظرم سرو سمنبر بگذشت این مردم دیده اشکش از سر بگذشت در چشمه آفتاب میجست رخش نا دیده تمام آبش از سر بگذشت
شمارهٔ ۱۸۵
جانا رخ تو ماه زر افشان منست میگون لب تو لعل درخشان منست عمریست که تا خون دلم لعل تو دید شکرانه آن هنوز بر جان منست
شمارهٔ ۱۸۶
چشم تو بساحری ز هاروت بهست وز هرچه بود پسند ماروت بهست عشق تو کنار من ز یاقوت روان پر کرد و کنار پر ز یاقوت بهست
شمارهٔ ۱۸۷
در عشق تو گر سر بنهم باکی نیست با مهر تو گر جان بدهم باکی نیست جز عشق رخت هیچ گنه نیست مرا ور هست چنین صد گنهم باکی نیست
شمارهٔ ۱۸۸
زلفت صنما مایه ده مشک خطاست با چین دو زلفت سخن از مشک خطاست پیرامن شکرت نبات خود روی چون بر لب آب زندگی مهر گیاست
شمارهٔ ۱۸۹
من رفتم و یادگار جانم بر تست پیدا ز تو دورم و نهانم بر تست دلشادم از انکه گر روانم زبرت هر جا که همی روم روانم بر تست
شمارهٔ ۱۹۰
هستم صنما ز مهر روی چو مهت سرگشته و آشفته چو زلف سیهت چون ذره دلم میل هوا کرد چو یافت خورشید رخ از سایه طرف کلهت