غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۸۱
توبه زلف از پی آزار دلم شانه کشی من از این شاد که دل را به سر شانه کشی ور زنی شانه به زلف از پی آرایش او دل ما هست چه من…
شمارهٔ ۴۸۲
ای نازنین شمایل آشوب عقل وهوشی از مشک زلف عطار از لب شکرفروشی هنگام رزم ای ترک مژگان وزلف داری خنجر به کف چه گیری بر تن …
شمارهٔ ۴۸۳
بتا به کشتن ما عاشقان چه می کوشی چوآب بر سر آتش ز کین چه می جوشی مگر نه زلف توافتاده چون زره به برت چه حاجت است که دیگر …
شمارهٔ ۴۸۴
همچو چهرت کی بود آتش چوزلفت دودکی ز آتش ودودت جز آب چشم دیده سودکی گه زره سازی در آتش گه به گل بازی کند گشت زلف تو خلیل …
شمارهٔ ۴۸۵
زدستم بر نمی آید که در زلفت زنم چنگی همان بهتر که در پایت نهم سر را به نیرنگی چومن نی هم همانا درد عشقت را به دل دارد که…
شمارهٔ ۴۸۶
توعجب سست عهد وسخت دلی گاه دلبند وگاه دل گسلی غیرت دلبران چین وتتار رشک خوبان خلخ وچگلی من به هجر تو مبتلا نشوم به دل وج…
شمارهٔ ۴۸۷
بیاد ابروی تو شد قدم به شکل هلالی نمی شود دل من گاهی از خیال تو خالی مگر که دیده منجم قد و رخ تو که داده خبر زغارت وغوغا…
شمارهٔ ۴۸۸
نه همچوعارض تو به گلشن بود گلی نه همچوطره تو به باغ است سنبلی نه چون قد تورسته سهی سروی از چمن نه صلصلی فکنده چو من شور …
شمارهٔ ۴۸۹
چون پریشانی به زلف یار دارد عالمی در پریشانی دل ما زآن نمی آرد غمی گر کسی بر هر چه یزدان داده روزی قانع است کی کجا منت ک…
شمارهٔ ۴۹۰
دین ودل برده ازکفم صنمی که به بزمش رهم نداده دمی گفتمش هیچ نیست در تو وفا گشت خندان وگفت هست کمی گفتم از دوریت هلاکم گفت…