غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۶۱
از طلعت اگر ماهی گفتار چرا داری وز قامت اگر سروی رفتار چرا داری خون دل ما خوردی از لعل لبت پیداست حاشا نتوان کردن انکار …
شمارهٔ ۴۶۲
چرا با دیگران مهر و وفا با من ستم داری مرا پیوسته خوار و این و آن محترم داری هر آن حسنی که خوبان راست داری بلکه افزونتر …
شمارهٔ ۴۶۳
دل ز آهن تو سیم تن داری یا به من کینه کهن داری کینه هائی که داری اندر دل همه را از برای من داری نه همی چین به زلف خم درخ…
شمارهٔ ۴۶۴
وفا گر بگوئیم داری نداری صفا گر بگوئیم داری نداری به ما بوسه ای از لب شکرینت روا گر بگوئیم داری نداری به هر کس تو را الت…
شمارهٔ ۴۶۵
مرا ای آسمان تا کی دمی آسوده نگذاری نمیدانم چه کین است این که اندر دل ز من داری زنی بر خرمن جان دوستان را دائما آتش به …
شمارهٔ ۴۶۶
میان دلبران باشد مرا یک یار عیاری که جز او با کس دیگر مرا نبودسرو کاری کس ازتاتار وتبت مشک اگر آرد خطا باشد که اندر چین …
شمارهٔ ۴۶۷
فغان که یار ندارد به ما سر یاری مگر کندمددی فضل حضرت باری سفیدگشت مرا موی در سیه بختی امان ز گردش گردون و چرخ ز نگاری از…
شمارهٔ ۴۶۸
چون تونبودآدمی در دلبری حور وغلمانی ندانم یا پری گر نمی باشی پری ازما چرا می بری دل را و می گردی بری مژه ات گر نیست نشتر…
شمارهٔ ۴۶۹
نه همی تنها دل ودین از کف من می بری دین ودل از دست هر شیخ وبرهمن می بری دین ودل تنها نه از تن ها بری از هر که هست هوشش ا…
شمارهٔ ۴۷۰
جام می در دست بگرفت وبه من گفت آن پری نور حق در دست من طالع شده است ار بنگری گفتم از اکسیر خودیک ذره زن بر قلب من تا ز ز…