غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۵۱
تاکس نبیندت ز نظرها نهان شدی تا پی کسی سویت نبرد لامکان شدی نبود تو را مکان و گرفتی به دل قرار گشتی زما نهان وبه هر سوعی…
شمارهٔ ۴۵۲
خواستم بینم رخت را لنترانیگو شدی آبرو بر باد دادم بس که آتشخو شدی ما همه کوریم و بینوریم آن کو چشم داشت دید و دانست …
شمارهٔ ۴۵۳
گفتم ای عشق ده مرا پندی گفت ازعقل شوبری چندی گفتمش با شکسته دل چکنم گفت او را بده به دلبندی شد تنم همچو کاه و یار از غم …
شمارهٔ ۴۵۴
زنی از غمزه ای شوخ ار به نیشکر شکرخندی کشدمانند نی افغان به آهنگی زهر بندی مگر کردی اسیر سرو قد خویش قمری را که چون من ب…
شمارهٔ ۴۵۵
عجب ای ترک بی وفا بودی چه شد آن عهدها که بنمودی چه شد آن لطفها که می بودت چه شد آن وعده ها که فرمودی به وفاهر چه ما بیفز…
شمارهٔ ۴۵۶
برقع ز رخ گشودی دل ازکفم ربودی چون دل ربودی ازمن خود رو نهان نمودی ای سرو قد مه رورفتی به حرف بدگو هر کس هر آنچه بد گفت …
شمارهٔ ۴۵۷
اگر زآن زلف مشک افشان به چنگ افتدا مرا تاری نپندارم که باشد ملک چینی یا که تاتاری دلم را برده از کف سنگدل شوخ دل آزاری ک…
شمارهٔ ۴۵۸
اگر از زلف تودر دست من افتد تاری پا به هر جا نهم از مشک شودتاتاری ماه بودی چورخت داشت اگر گیسوئی سروگشتی چو قدت بودش اگر…
شمارهٔ ۴۵۹
بینم ای ترک عجب خونخواری خود بگو بار منی یا یاری دلم ازدست توخون شد به برم بسکه بد عهد وجفا کرداری مشک نارند زتاتار به ف…
شمارهٔ ۴۶۰
نگرددماه نوطالع گر از رخ پرده برداری نروید سرو در بستان به بستان گر گذار آری توئی آن بت که دین بت پرستی را دهند از کف اگ…