غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۳۱
تیر مژگان وسنان قد و زره موشده ای رستم مملکت حسن نه بر زو شده ای ماه رخساری وخورشید لقا زهره جبین چشم بد دور چه فرخ رخ و…
شمارهٔ ۴۳۲
روی تو را ندیده دلم را ربوده ای در دلبری چه چابک و چالاک بوده ای دین ودلی سراغ ندارم دگر به کس غارت همی ز بسکه دل ودین ن…
شمارهٔ ۴۳۳
گفتم بهای بوسه ای گویند جان فرموده ای گفتا بلی گفتم چرا ارزان چنان فرموده ای گفتا بده بستان زمن گفتم به کف دارم ثمن گفتا…
شمارهٔ ۴۳۴
دارد آن مه نه همی چشم سیاه عجبی به سر از نافه چین هشته کلاه عجبی گفتمش چشم تو آهوی ختا را ماند کرد بر روی من از خشم نگاه…
شمارهٔ ۴۳۵
دور ازتو فارغ نیستم از درد و تب روز و شبی از عشق روی ومویتو دارم عجب روز و شبی خورشید چون آید بودروز و شود شب چون رود دا…
شمارهٔ ۴۳۶
دلبر ما را به حال ما اگر بود التفاتی می شدی حاصل ز بندغم دل ما را نجاتی معنی این را بگویم تا بدانی هجر و وصل است اینکه م…
شمارهٔ ۴۳۷
ای دل بیا برای تو دارم بشارتی ابروی یار کرده به قتلت اشارتی گفتم که بوسه ای ز لبت نذرما نما دشنام داد لیک به شیرین عبارت…
شمارهٔ ۴۳۸
تعالی الله چه دولت بر سر استی که می در جام وساقی دلبر استی دلا با غم چهکارت دیگر استی که بختت یار ویارت در بر استی چو دی…
شمارهٔ ۴۳۹
کند زلف تو گاهی سرکشی گه می کند پستی بودچشم تومست ومی کند زلف تو بدمستی دل ازدست چو توماهی کجا کی جان برد سالم کهگرماهی …
شمارهٔ ۴۴۰
چه شد که مه بریدی وعهد بشکستی مرا به بند ببستی خود از میان جستی زنی به ساغر ما سنگ و بر رخ ما چنگ تو را به ما سر جنگ است…