غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۱۱
عاشق روی نگارم کفر چه ایمان چه خاکسار کوی یارم باغ چه بستان چه هر که را یوسف رخی گردد عزیز مصر دل دهر او را محبس آید چاه…
شمارهٔ ۴۱۲
در شاه نشین دل من یار نشسته نوری است فروزنده که در نار نشسته آن تازه گل آمد به کفم عاقبت الامر غم نیست به دست من اگر خار…
شمارهٔ ۴۱۳
ز مو قیمت مشک وعنبر شکسته به لب نرخ قند مکرر شکسته چه پرسی دلم ازچه بشکسته در بر دلم در بر از دست دلبر شکسته بت من به هن…
شمارهٔ ۴۱۴
دل جای در آن طره طرار گرفته گنجشک مگر جا به بر مار گرفته اشکم شده شنگرفی و روزم شده نیلی تا آینه روی تو زنگار گرفته گیسو…
شمارهٔ ۴۱۵
مگومرا ز چه دلبر ز برجدا کرده که هرچه کرده و زاین پس کندخدا کرده رسد به ساحل اگر کشتیت وگر شکند خدای کرده مفرما که ناخدا…
شمارهٔ ۴۱۶
سلطان عشق ما را سرباز خویش کرده همدم به خود نموده دمساز خویش کرده با ما چرا نگوئید راز خود ای حریفان ما را چو یار محرم ب…
شمارهٔ ۴۱۷
گردش چشم تو مستم کرده لعل تو باده پرستم کرده سرگرانی به من از بسکه رقیب پیش تو شکوه ز دستم کرده چه کنم من که چو ماهی ماه…
شمارهٔ ۴۱۸
بر آتش دلم آن مه ز مهر آب زده ویا به عارض گلرنگ خودگلاب زده چه تیغ ها که ز مژگان کشیده بر مریخ چه طعنه ها که زطلعت برآفت…
شمارهٔ ۴۱۹
خیز ای بت من باده گلگون کهن ده گر باده به من می دهی امروز به من ده امروز بسی تنگدلم از غم ایام ده باده و بوسی مزه از تنگ…
شمارهٔ ۴۲۰
تا ز دلم خبر شوی آینه پیش روی نه رونق مشک تا بری شانه به چین موی نه خواهی اگر که بگذرد از سر سرو فاخته سوی چمن چو بگذری …