غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۹۱
چومریخی ز خون چون ماهی از رو چوتیر از قامتی چون قوس از ابرو منجم چهر و ززلفت را مگر دید که گوید ماه باشد در ترازو نیارد …
شمارهٔ ۳۹۲
ای دل چنین بازی مکن با طره طرار او ماری است پیچان طره اش اندیشه کن از مار او عنبر فراوان گشته است از زلف عنبر ریز وی شکر…
شمارهٔ ۳۹۳
گر کنی پیدا رهی ای شانه درگیسوی او از زبان من بگو با عنبر افشان موی او سرکشی را ترک فرما رهزنی را توبه کن با ادب شو چنگ …
شمارهٔ ۳۹۴
اگر به حکم قضا می شود رضا دل تو یقین بدان شودآسان تمام مشکل تو دلا به عمر ندیدم تو را دمی بی غم سرشته گشته مگر آب عشق در…
شمارهٔ ۳۹۵
چشمم فتد در آینه گر برجمال تو شاید که درزمانه ببینم مثال تو بختم سیاه گشته و آشفته خاطرم این یک ز طره تو وآن یک زخال تو …
شمارهٔ ۳۹۶
هر کس افتد به خیال من وتو خون کندگریه به حال من وتو چون من از عشق توو چون تو به حسن نیست در شهر مثال من وتو به تو خون من…
شمارهٔ ۳۹۷
ای قدم خم گشته تر ز ابروی تو وی دلم آشفته تر از موی تو معنی ز والقلم را یافتم چون بدیدم بینی وابروی تو آیه واللیل باشد ب…
شمارهٔ ۳۹۸
من چیستم که دم زنم از عشق روی تو من کیستم که راه دهندم به کوی تو از هر طرف به سوی تو راه است واین عجب کز هیچ سوی کس نبرد…
شمارهٔ ۳۹۹
بسته دلم را به بند حلقه گیسوی تو کرده قدم را کمان حالت ابروی تو سرورود دررکوع گر تو درآئی به باغ مه ننماید طلوع پیش مه ر…
شمارهٔ ۴۰۰
مرا ترکی است غارتگر سنانمژگان کمانابرو که غارت کرده دلها را از آن مژگان وز آن ابرو نروید سرو در بستان دهد گر جلوه او …