غزلیات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۰۱
بت پرستی می کنم جا در کلیسا گر کنی کعبه خواهد شد کلیسا منزل آنجا گر کنی از رخ زیبا ید بیضای موسی باشدت نی عجب از لب هم ا…
شمارهٔ ۵۰۲
چنگی به زلف اوزدم گفتا جسارت می کنی گفتم بده بوسی ز لب گفتا حرارت می کنی گفتم که جان ودل زمن بستان بهای بوسه ات گفت از ک…
شمارهٔ ۵۰۳
در کجائی شب و روز ای دل اگر یار منی نیستی در بر من، بیخبر از کار منی شادمان بودم و آسوده به خود میگفتم گر نهای در بر …
شمارهٔ ۵۰۴
سروها دیده ام به هر چمنی نیست همچون تو سرو سیم تنی همچو زلف ورخ وبرت نبود سنبل وارغوان ونسترنی با وجود تو نیست در دل من …
شمارهٔ ۵۰۵
نظر در آینه کن تا جمال خویش ببینی ز حسن خود شوی آگه به روز من بنشینی عدوی پیر وجوانی بلای تاب وتوانی به جلوه دشمن جانی ب…
شمارهٔ ۵۰۶
اگر در آینه روزی جمال خویش ببینی زحال من شوی آگه به روز من بنشینی زهی به صنعت باری زماه فرق نداری جز این که اومه گردون ب…
شمارهٔ ۵۰۷
چشمت خدای داده که صاحب نظر شوی هم گوش و هوش تا که ز عالم خبر شوی از دل اگر نبینی وگر نشنوی ز جان از چشم وگوش به بود ار ک…
شمارهٔ ۵۰۸
ای دل به جان بکوش که اهل نظر شوی یعنی که خون شوی وز چشمم به در شوی فرموده دوست نیست به دیوانگان حرج کن سعی تا ز زلف وی آ…
شمارهٔ ۵۰۹
ای وجودت مظهر لطف الهی در رخت پیدا شکوه پادشاهی نیست دست هیچکس بالای دستت حاکمی و مقتدر کن هر چه خواهی ملک ملک توست مشرق…
شمارهٔ ۵۱۰
ای گدای در توهر شاهی نیست غیر از در توام راهی نه چمنراست چون قدت سروی نه فلک راست چون رخت ماهی نیست الا چه زنخدانت هست ا…