باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵۱
شمع آمد و گفت: این سفر افتاد مرا کز رفتن آن صد خطر افتاد مرا سر در کَنَبَم تمام، گویی که نبرد این کار نگر که در سر افتاد…
شمارهٔ ۵۲
شمع آمد و گفت: شهر پر خندهٔ ماست ابر از سر درد نیز گریندهٔ ماست چون من ز سر راستیی بر پایم سر میفکنندم که سرافکندهٔ ماست
شمارهٔ ۵۳
شمع آمد و گفت: دادِ من باید خواست کز آتشِ سوزنده بمانْدَم کم و کاست تا در سرِ من نشست ناگه آتش گویی تو که دل بود که از م…
شمارهٔ ۵۴
شمع آمد وگفت: آمدهام شب پیمای تا بو که از آتش برهم در یکجای آتش چو به پای رفت شد عمر به سر برگفتمت این حدیث از سر تا پای
شمارهٔ ۵۵
شمع آمد و گفت: سوزِ من گر دانی چندین بنسوزیم درین حیرانی چندین چکنی دراز اشک افشانی تا گرد کنم به دست سرگردانی
شمارهٔ ۵۶
شمع آمد و گفت: یارِ من خواهد بود پروانه که جان سپارِ من خواهد بود اول چو بشویمش به اشکی که مراست آخر لحدش کنارِ من خواهد…
شمارهٔ ۵۷
شمع آمد و گفت: میفروزم همه شب کز سوختن است همچو روزم همه شب هر چند زبان چرب دارم همه روز از چرب زبانی است سوزم همه شب
شمارهٔ ۵۸
شمع آمد و گفت: میروم حیران من گه کشته و گه مرده و گه گریان من بخریدهام این فروختن از جان من مینفروشم تا نکنم تاوان من
شمارهٔ ۵۹
شمع آمد و گفت: حالتی خوش دیدم خود را که سرافکنده و سرکش دیدم از هر تر و خشک و دخل و خرجی که بود خرجم همه اشک و دخل آتش د…
شمارهٔ ۶۰
شمع آمد و گفت: اگر تنم غم کش خاست آتش در من گرم رود دل خوش خاست گرداب بلا بر سر من میگردد گرداب که دیده است که از آتش خا…