باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۱۰۱

شعر

فهرست اشعار

شمع آمد و گفت:‌چون مرا نیست قرار از پنبه نفس زنم چو حلاج از دار در واقعهٔ خویش چو حلاجم من آویخته و سوخته و کشتهٔ زار

شمع آمد و گفت: چند از افروختنم وز خامی خود سوختن آموختم چون من نزدم اناالحقی چون حلاج فتوی که دهد به کشتن و سوختنم

شمع آمد و گفت: از چه دل خوش دارم چون از آتش حال مشوّش دارم آتش سر من دارد و کم باد سرم گر من سرِ مویی سرِ آتش دارم

شمع آمد و در آتش سرکش پیوست در آتش سوزان که چنان خوش پیوست پیوند عجب نگر که او را افتاد بُبرید از انگبینْ به آتش پیوست

شمع آمد و گفت: ماندهام بی سر و پای سر سوخته پای بسته نی بند و گشای کس چون من اگر چه پای بر جا نبود از آتش فرق، پای من رف…

شمع آمد زار زار و میگفت به راز حال من و آتش است با سوز و گداز من کرده به درد گریهٔ تلخ آغاز برّیده ز من یار به شیرینی با…

شمع آمد و گفت: کیست گمراه چو من در حلق طناب مانده ناگاه چو من تا خام رگی چو موم نبود نرود از جهل به ریسمان فرو چاه چو من

شمع آمد و گفت: آتش و گازست عظیم زین سرزنش و ازان گدازست عظیم وین سوختنم که هر شبی خواهد بود گر بیش شبی نیست درازست عظیم

شمع آمد و گفت: مانده در سوز و گداز کار من غم کشته کی آید با ساز گرچه همه جمع را زِ من روشنی است در چشم همه به هیچ میآیم …

شمع آمد و گفت: ماندهام بی سر و پا پای اندر بند و سر در آتش همه جا گاهم بکشند و گه بسوزند به درد یک سوخته سرگشتهتر از من …

۴/۱۱