باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۱۰۱

شعر

فهرست اشعار

شمع آمد و گفت: کشتهام هر سحری پس سوخته هر شبی به دست دگری چون در سرم آتش است و بر پایم بند هرگز نبود کار مرا پای و سری

شمع آمد و گفت: این کرا تاب بود کز آتش تیز بی خور وخواب بود آبم کند آتش که به من بسته دلست آتش دیدی که تشنهٔ آب بود

شمع آمد و گفت: اگر لبم پُرخنده است بر خود خندم که چشم من گرینده است از سر تیزی سرم به پای افکنده است کان سر تیزی ز آتش س…

شمع آمد و گفت: بیسرم باید مُرد هر لحظه به سوز دیگرم باید مُرد چون مردهٔ یادم ز سرم باید زیست چون زندهٔ بیخواب و خورم بای…

شمع آمد و گفت: اگر میسر گردد چندین سوزم ز اشک کمتر گردد چون در آتش تشنگیم مینکشد زان میگریم تادهنم تر گردد

شمع آمد و گفت: زود بیرون رفتم نادیده ز عمر سود بیرون رفتم چون عالم را آتش و دودی دیدم ره پُر آتش به دود بیرون رفتم

شمع آمد و گفت: جان غم کش دارم تن در آتش حال مشوش دارم مینتوانم دمی که دل خوش دارم چون سر تا پا برای آتش دارم

شمع آمد و گفت: اینهمه بیچارگیم زان است که کس نیست به غم خوارگیم تا پر شد از آن لقمهٔ آتش دهنم آن لقمه خوشی بخورد یکبارگی…

شمع آمد و گفت: رختِ رفتن بستم در آتشِ سوزنده به جان پیوستم چون هر نفسم به گاز سر میفکنند بر پای که سر نهم که گیرد دستم

شمع آمد و گفت: دل گرفت از خلقم کافتاد ز خلق آتشی در فرقم چون زار نسوزم و نگریم بر خویش آتش بر فرق و ریسمان در حلقم

۵/۱۱