باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۱۰۱

شعر

فهرست اشعار

شمع آمد و گفت: این تن لاغر همه سوخت رفتم که مرا ز پای تا سر همه سوخت خشکم همه از دست شد و تر همه سوخت اشکی دو سه نم بمان…

شمع آمد و گفت: جان من پُردرد است زین اشک که آتشم به روی آورده است دی شهد همی خوردم و امروز آتش تا درد همو خورد که صافی خ…

شمع آمد و گفت: آنِ عشقم همه شب در بوتهٔ امتحانِ عشقم همه شب برکردهام آتشی بلند از سرِ خویش زان روی که دیدهبانِ عشقم همه …

شمع آمد و گفت: بر تنِ لاغر خویش میافشانم اشک ز چشمِ ترِ خویش چون از سر خویش از عسل دور شدم بنگر که چه آمد به سرم از سرِ …

شمع آمد و گفت: هر که مردی بودست سوزش چو من از غایتِ دردی بودست گر گریم تلخ هم روا میدارم کز شیرینیم پیش خوردی بودست

شمع آمد و گفت: دامنی تر داری زیرا که نه رهرُوی نه رهبر داری من هر ساعت سری دگر در بازم تو ره نبری به سر که یک سر داری

شمع آمد و گفت: آمده‌ام رنگ آمیز بر چهره ز ابر آتشین طوفان ریز من از سر عشق میزنم لاف و تو هم تا خود که برد زین دو به سر…

شمع آمد و گفت: زاتش افسر دارم هر لحظه به نو سوزش دیگر دارم تا چند به هر جمع من بی سر و پای در پای افتم از آنچه در سر دار…

شمع آمد و گفت: انجمنم باید ساخت با سوختن جان و تنم باید ساخت ما را چو برای سوختن ساختهاند شک نیست که با سوختنم باید ساخت

شمع آمد و گفت: پا و سر باید سوخت هر لحظه به آتش دگر باید سوخت وقتی که به جمع روشنی بیش دهم گر خواهم وگرنه بیشتر باید سوخ…

۷/۱۱