پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

۰
دسته‌بندی
۱۰۱
شعر

فهرست اشعار

شمارهٔ ۲۱

شمع آمد و گفت: نیست اینجا جایم تا آمدهام هست به رفتن رایم گرچه بنشانند مرا هر روزی بنشانده هنوز همچنان بر پایم

۲۱

شمارهٔ ۲۲

شمع آمد و گفت: من نیم قلب مجاز مومی که بود نقره چو قلبش بگداز گر قلب شود موم همان نقره بود خود موم سر از پای کجا ماند با…

۲۲

شمارهٔ ۲۳

شمع آمد وگفت: جاودان افتادن به زانکه چو من به هر میان افتادن از شهد چو موم نقره دور افتادم بر نقره ازین بِهْ نتوان افتاد…

۲۳

شمارهٔ ۲۴

شمع آمد و گفت: بر تن خویشتنم دل میسوزد که سخت شد سوختنم با هر که درین واقعه فریاد کنم سر بُرَّد و آتشی نهد در دهنم

۲۴

شمارهٔ ۲۵

شمع آمد و گفت: من نیم عهد شکن یک ذرّه نبود بیوفایی در من آتش بر من همه جهان کرد سیاه من از آتش همه جهان را روشن

۲۵

شمارهٔ ۲۶

شمع آمد و گفت: هر دمم میسوزند پیوسته ز سر تا قدمم میسوزند چون گریه و دلسوزی من میبینند زان فایدهای نیست همم میسوزند

۲۶

شمارهٔ ۲۷

شمع آمد و گفت: نی غمم میبرسد نه سوختن دمادمم میبرسد شب میسوزم که صبح را دریابم چون میبدمد صبح دمم میبرسد

۲۷

شمارهٔ ۲۸

شمع آمد و گفت: جانم آتشخانه است وز آتشِ من هزار دل دیوانه است من همچو درختِ موسی آتش دارم موسی سراسیمهٔ من پروانه است

۲۸

شمارهٔ ۲۹

شمع آمد و گفت: جان نگر بر لبِ من گردون به خروش آمد از یاربِ من وین طرفه که روز شادیم شب خوش کرد در آتش و سوز چون بُود خو…

۲۹

شمارهٔ ۳۰

شمع آمد و گفت: می بر افروزندم تا کشتن و سوختن در آموزندم هرگز چون شمع سایه نبود کس را از بهر چه میکُشند و میسوزندم

۳۰
۳/۱۱