باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱
شمع آمد و گفت: نیست اینجا جایم تا آمدهام هست به رفتن رایم گرچه بنشانند مرا هر روزی بنشانده هنوز همچنان بر پایم
شمارهٔ ۲۲
شمع آمد و گفت: من نیم قلب مجاز مومی که بود نقره چو قلبش بگداز گر قلب شود موم همان نقره بود خود موم سر از پای کجا ماند با…
شمارهٔ ۲۳
شمع آمد وگفت: جاودان افتادن به زانکه چو من به هر میان افتادن از شهد چو موم نقره دور افتادم بر نقره ازین بِهْ نتوان افتاد…
شمارهٔ ۲۴
شمع آمد و گفت: بر تن خویشتنم دل میسوزد که سخت شد سوختنم با هر که درین واقعه فریاد کنم سر بُرَّد و آتشی نهد در دهنم
شمارهٔ ۲۵
شمع آمد و گفت: من نیم عهد شکن یک ذرّه نبود بیوفایی در من آتش بر من همه جهان کرد سیاه من از آتش همه جهان را روشن
شمارهٔ ۲۶
شمع آمد و گفت: هر دمم میسوزند پیوسته ز سر تا قدمم میسوزند چون گریه و دلسوزی من میبینند زان فایدهای نیست همم میسوزند
شمارهٔ ۲۷
شمع آمد و گفت: نی غمم میبرسد نه سوختن دمادمم میبرسد شب میسوزم که صبح را دریابم چون میبدمد صبح دمم میبرسد
شمارهٔ ۲۸
شمع آمد و گفت: جانم آتشخانه است وز آتشِ من هزار دل دیوانه است من همچو درختِ موسی آتش دارم موسی سراسیمهٔ من پروانه است
شمارهٔ ۲۹
شمع آمد و گفت: جان نگر بر لبِ من گردون به خروش آمد از یاربِ من وین طرفه که روز شادیم شب خوش کرد در آتش و سوز چون بُود خو…
شمارهٔ ۳۰
شمع آمد و گفت: می بر افروزندم تا کشتن و سوختن در آموزندم هرگز چون شمع سایه نبود کس را از بهر چه میکُشند و میسوزندم