باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۱۱۱

شعر

فهرست اشعار

هر قطره به کُنْهِ دُرِّ دریا نرسد هر ذرّه به آفتاب والا نرسد در راه تو جملهٔ قدمها برسید تا هیچکسی در تو رسید یا نرسد

سی سال به صد هزار تک بدویدیم تا از ره تو به درگهت برسیدیم سی سال دگر گرد درت گردیدیم چوبک زنِ بام و عسسِ در، دیدیم

کردم تک و پوی بی عدد بسیاری وز گرد رهت نیافتم آثاری گیرم که ترا مینتوان دانستن با بنده بگو که کیستم من باری

ای خورده غم تو یک به یک چندینی در شوق تو مَردُم و مَلَک چندینی چون درتو نمیرسد فلک یک ذره چه سود ز گشتن فلک چندینی

جانها چو ز شوق تو بسوزند همه از هستی خود دیده بدوزند همه در حضرت تو که آفتاب قدم است جانها چو ستارگان به روزند همه

جان از طلب روی تو آبی گردد بیداری دل پیش توخوابی گردد گر روی تو از حجاب بیرون آید هر ذره، به قطع، آفتابی گردد

دل خون کن اگر سَرِ بلای تو نداشت جان بر هم سوز اگر وفای تو نداشت گرچه دل و جان هیچ سزای تو نداشت کفرست همی هرچه برای تو …

کاری که ورای کفر و دین میدانم آن دوستی تست، یقین میدانم در جانِ من، آن سلسله کانداخته ای هرگز نشود گُسسته، این میدانم

هرجان که طریق پردهٔ راز نیافت از پرده اگر یافت، جز آواز نیافت کور است کسی که نسخهٔ یک یک چیز در آینهٔ جمالِ تو باز نیافت

از سرِّ تو هر که با نشان خواهد بود مشغول حضور جاودان خواهد بود گر بی تو دمی برآید از دل امروز فردا غم آن دوزخ جان خواهد …

۷/۱۲