باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۱۱۱

شعر

فهرست اشعار

چون بیخبرم که چیست تقدیر مرا دیوانگی آورد به زنجیر مرا چون کار به علّت نکنی با بد و نیک ترکِ بد و نیک گیر و بپذیر مرا

نه در صفِ صادقان قراری دارم نه در رهِ عاشقان شماری دارم آن در که به جز تو کس نداند بگشود بگشای که سخت بسته کاری دارم

یا رب ما را راندهٔ درگاه مکن حیران و فروماندهٔ این راه مکن دانم که دمی چنانکه باید نزدیم خواهی تو کنون حساب کن خواه مکن

روئی که به روز پنج ره میشوئیم وز خون دو دیده گه به گه میشوئیم زاتش بمسوز،‌تا به آبِ حسرت بر روی تو نامهٔ گنه میشوئیم

زان روز که از عدم پدید آمده‌ایم بر بیهده در گفت و شنید آمده‌ایم گفتی: «جمع آی!» بس پریشان شده‌ایم گفتی: «پاک آی!» بس پلی…

یارب چو به صد زاری زار آمده‌ایم گر عفو کنی امیدوار آمده‌ایم وز بی‌شرمی خویشتن پیش درت تشویرْ خوران و شرمسار آمده‌ایم

ای دایرهٔ حکم تو سرگردانی وی بادیهٔ قضای تو حیرانی دست آلاید به خون من چون تو کسی آخر تو توئی و من منم، میدانی

ای آن که همه گشایش بندِ منی یاری دهِ جانِ آرزومندِ منی گر نیکم و گرنه، بندهٔ حکمِ توام گر فضل کنی ورنه خداوندِ منی

سیر این دل خسته کی شود ازتو مرا ره سوی تو بسته کی شود از تو مرا گر زانکه کشی به قهر بندم از بند امید گسسته کی شود ازتو م…

ای جانِ من سوخته دل زندهٔ تو وز خجلت فعل خود سرافکندهٔ تو بپذیر مرا که جزتو کس نیست مرا گر نپذیری کجا رود بندهٔ تو

۹/۱۲