باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۱۱۱

شعر

فهرست اشعار

ای رحمت و جودِ بینهایت از تو در هر جزوی هزار آیت از تو گر جملهٔ آفاق، ضلالت گیرد ممکن نبود به جز هدایت از تو

ای شمّهٔ لطف تو بهشت افروزی دوزخ ز تف آتش قهرت سوزی گرنامهٔ دردِ تو فرو باید خواند پنجاه هزار ساله دارم روزی

هم بر کف ودود، مُلْک بتوانی راند هم با همه، هم بی همه، بتوانی ماند گر مُهر نهادم ازخموشی بر لب تو نامهٔ سر به مُهر بتوان…

ای آن که کمال خرده دانان دانی خاصیتِ پیران و جوانان دانی گردر وصفت زبانم از کار بشد دانم که زبان بی زبانان دانی

ای آن که به حکم، ملک میرانی تو وز دل، خطِ نانوشته، میخوانی تو گر باتو نگویم که چگویم در دل نا گفته وناشنیده میدانی تو

جان حمد تو از میانِ جان میگوید مستغرق تو هر دو جهان میگوید گر شکرِ تو این زبان نمیداند گفت یک یک مویم به صد زبان میگوید

گر دست دهد غم تو یک دم، آن به آن دم چو بود به ز دو عالم، آن به چون نیست ستایش ترا هیچ زبان هم با تو گذاشتم ترا، هم آن به

هم در بر خود خواندگان داری تو هم از درِ خود راندگان داری تو هم خوانده و هم رانده فرو ماندهاند ای بس که فرو ماندگان داری …

ای گم شده دیوانه وعاقل، در تو سر رشتهٔ ذرّه ذرّه حاصل،‌در تو تادر دل من صبح وصال تو دمید گم شد دو جهان دردلم ودل در تو

هم عقل ز کُنْه تو نشان میجوید هم فهم ترا گرد جهان میجوید ای راحت جان ودل! عجب ماندهام تو در دل ودل ترا به جان میجوید

۵/۱۲