رباعیات
از مجموعه اشعار اهلی شیرازی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
ممسک بجهان به بیش و کم محرومست با گنج زر از فیض درم محروم است در شیره جان او بود لذت بخل بیچاره ز لذت کرم محروم است
شمارهٔ ۱۳۲
با خلق اگر غرض نباشد سخنت بوی نفس جان وزد از دم زدنت از نقش غرض بشوی دل کان عرضست تا جوهر جان شود سراپای تنت
شمارهٔ ۱۳۳
آنرا که هنر نباشد و پایه بخت هرگز نشود کسی بزیبایی رخت از میوه شجر عزیز باشد نه ز برگ بی میوه چه سود برگ رنگین بدرخت
شمارهٔ ۱۳۴
ای دانش خود گشته هنر در نظرت وز فخر گذشته است از عرش سیرت گر همسفر عارف سالک گردی جایی برسی که عیب باشد هنرت
شمارهٔ ۱۳۵
در باغ می از نیک و بد مردم مست چون میوه زهر ناک و شیرین همه هست دانا که هلاک جاهلان دید در او کرد این شفقت که در بر وی ه…
شمارهٔ ۱۳۶
غیر از ره عیش گرچه دلخواهی نیست غافل مرو این راه که بی چاهی نیست هر چند روی چون ره بی عاقبت است غیر از ره بازگشتنت راهی …
شمارهٔ ۱۳۷
ای خفته که راه بیخودی پیشه تست شیطان غرور در رگ و ریشه تست برخیز که آنکه در بر تست بخواب هیچست همین صورت اندیشه تست
شمارهٔ ۱۳۸
هر تازه خطی که بهر زو با تو یکیست دیویست بمعنی و بصورت ملکی است این سبزه خط که خوانیش مهر گیا فردانگری که این چه خار و خ…
شمارهٔ ۱۳۹
شهوت ضررش مگو که حالی پیداست از شیر ژیان خرد مثالی پیداست از کوزه چو قطره قطره آب چکد آنروز که کوزه گشت خالی پیداست
شمارهٔ ۱۴۰
وصلت نه بنسبت و به بختی که بداست کادم نشود کسی بدرختی که بداست این شیوه ز باغبان بیاموز که شاخ پیوند کند بهر درختی که بد…