شمارهٔ ۱۳۲

از اهلی شیرازی در دیوان اشعار - رباعیات

با خلق اگر غرض نباشد سخنت

بوی نفس جان وزد از دم زدنت

از نقش غرض بشوی دل کان عرضست

تا جوهر جان شود سراپای تنت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۳۱

بعدیشمارهٔ ۱۳۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید