رباعیات

از مجموعه اشعار ابوالحسن فراهانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۶۵

شعر

فهرست اشعار

شوخی که کنون دوری من نپسندد ترسم آخر کمر به دوری بندد چو شعله آتشی که در هیمه فتد چون سوخت مرا به دیگری پیوندد

گر زان که فلک اهل دلی نگذارد وان را بگذارد که کسان آزارد چندان عجبی نیست فلک غربالی است غربال نخاله را نگه میدارد

هرچند دلم غم تو خون میبارد او شوق وصال را فزون میبارد من با یک دل بسر نیارم بردن با این همه دل زلف تو چون میبارد

بیچاره دلم راه به کاری نبرد راهی بسر کوه نگاری نبرد از دل نبرد غبار غم سیل سرشک من سیل ندیدم که غباری نبرد

روزم به غم و شبم به شب میگذرد این عمر عزیز من عجب میگذرد از بس که کنم خیال آن زلف دراز بر من هر شب هزار شب میگذرد

افسوس که بخت بد کم اقبالی کرد هر روز شبی و هر شبم سالی کرد هم چرخ که هرچند دلم پرخون کرد خون دل من خورد و دلم خالی کرد

در سینه ز جوش خون دل دردا مرد زآن روز که زاده بود در خون تا مرد القصه دل شکسته ما چو حباب در دریا زاد و باز در دریا مرد

آن چشم که خون خلق در خواب خورد کی سیر ز خون دل احباب خورد خون خوردن چشم های خواب آلودش آبی باشد که تشنه در خواب خورد

ای آن که غمت بدهر شور اندازد روی تو بر آفتاب نور اندازد میسوزم ازین غم که مگر روی تودید خورشید که نور را به دور اندازد

چون بر رخت آن زلف پریشان لرزد در سینه ما دل طپد و جان لرزد جز زلف سیه کار تو کس دید بگو کفری که چنین بر سرایمان لرزد

۶/۱۷